Evre 1-2 Posterior Tibial Tendon Yetmezliği Olan Bireylerde Düşük Yoğunluklu Lazer ve Tabanlık Uygulamalarının Ağrı, Fonksiyon ve Kas Kuvveti Üzerine Etkilerinin Karşılaştırılması: Randomize Çalışma

ÖZ: Bu çalışma evre 1-2 posterior tibial tendon yetmezliği olan bireylerde düşük yoğunluklu lazer tedavisi ve tabanlık uygulamalarının ağrı, kas kuvveti ve fonksiyon üzerine etkilerini karşılaştırmalı olarak incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya Doğu Akdeniz Üniversitesi Protez Ortez ve Biyomekanik Merkezi’ne başvuran, evre 1-2 posterior tibial tendon yetmezliği tanısı almış, 18-60 yaş arası 52 birey dahil edildi. Posterior tibial tendon yetmezliği olan bireyler (n=52) basit rastgele randomizasyon ile düşük yoğunluklu lazer ve tabanlık grubu olarak iki gruba ayrıldı. Bireylerin tendon hassasiyetleri dijital algometre ile 3 noktadan değerlendirildi. İnvertör ve evertör kas kuvveti değerlendirilmesi için izokinetik dinamometre (Humac Norm, Cybex) (180°/sn ve 240°/sn açısal hızda eksantrik ve konsantrik olarak), ayak fonksiyonelliği için Ayak Fonksiyon İndeksi , fiziksel aktivite düzeyinin belirlenmesi için Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi-Kısa Formu (tedavi süresince her hafta) uygulandı. Tabanlık kullanan bireylerin günde kaç saat kullandıklarını yazdıkları takvimler verildi. DYLT grubuna güç yoğunluğu 0,05‐0.10 Watt/santimetre² olan, tedavi dozajı 0.7‐7 joule/cm² olan Ga/Al/As 850 nanometre dalga boyunda haftada 3 gün olacak şekilde 5 hafta uygulandı. Tabanlık grubuna, bireylerin sabit pedobarograf ile basınç analizi alınıp bu doğrultuda bireylere Cad-Cam (Computer aided design / Computer aided manufacturing) tabanlık yapıldı. Bireyler tabanlıkları 8 hafta boyunca uygun ayakkabıyla kullandı. Tedavi sonrası her iki tedavinin de ağrıyı ve AFİ puanını azalttığı bulundu (p<0,05) fakat gruplar arasında fark yoktu (p>0,05). AFİ’nin alt başlıkları incelendiğinde aktivite kısıtlılığı puanında sadece tabanlık grubu için anlamlı bir azalma vardı (p<0,05). İki tedavinin de 180°/sn ve 240°/sn açısal hızda eksantrik ve konsantrik, invertör ve evertör kas kuvveti üzerine bir etkisi olmadığı saptandı (p>0,05). Evre 1-2 PTTY olan bireylerde ağrının azaltılması ve fonksiyonun arttırılmasında hem tabanlık ve DYLT uygulamalarının etkili olduğu, tabanlık uygulamasının aktivite kısıtlılığını azaltmada DYLT’ye göre üstün olduğu fakat her iki tedavinin de kas kuvvetine etkisi olmadığı görüldü. Evre 1-2 PTTY tedavisinde iki yöntem de konservatif tedavi kapsamında tercih edilebilir.