Çocukluk çağı travmatik yaşam deneyimine sahip bireylerde duygu düzenleme güçlükleri ve açılmaya yönelik endişelerin yeniden mağdur olma riski üzerindeki etkisinin incelenmesi

Travma, bireyi ve toplumu duygusal, davranışsal ve fiziksel olarak etkileyen insan kaynaklı veya doğal olarak ortaya çıkan, kişinin baş etme kapasitesi aşan yaşam olayları ve durumlardır. Travmatik yaşam deneyimlerine özellikle çocukluk döneminde maruz kalınması, birey üzerindeki daha örseleyici ve uzun vadeli etkiler bırakmaktadır ve sonraki yaşam dönemlerinde de etkisini göstermektedir. Bu çalışmanın amacı çocukluk çağı travmatik yaşam deneyimleri ve yetişkinlik dönemi ilişkisel yeniden mağduriyet ilişkisinde kendini açmaya yönelik endişeler ve bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin rolünü incelemektir. Çalışma 244 genç yetişkin katılımcı ile kesitsel olarak gerçekleştirilmiştir. Öz bildirim formları kullanılarak elde edilen veriler, basit düzenleyici analiz kullanılarak analiz edilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, çocuklukta kötü muamele ve yeniden mağduriyet ilişkisinde kendini açmaya yönelik endişelerin pozitif yönde düzenleyici bir etkisi olduğunu ve olumlu bilişsel duygu düzenleme stratejilerinin negatif yönlü düzenleyici bir etkiye sahip olduğu bulunmuştur. Kendini açmaya yönelik endişeler arttıkça bireylerin gelecekte yeniden mağduriyet yaşama riskleri artmaktadır. Olumlu bilişsel duygu düzenleme becerilerinin kullanımında artış görüldükçe kişilerin yeniden mağduriyet yaşama riskleri azalmaktadır. Dolayısıyla ilk travma deneyimi sonrası, bireylerin olumlu bilişsel duygu düzenleme stratejileri kullanımının artırılması ve kendini açmaya yönelik endişelerinin azaltılmasına yönelik klinik uygulamaların, kişinin yaşamın ilerleyen dönemlerinde yeniden mağduriyet yaşamasının önlenmesinde etkili olabileceği düşünülmektedir.