Feminist Bildungsromanda "sessizlik" ve "cinsiyet" temalarının écriture feminine ışığında incelenmesi: Clarice Lispector'un Near To The Wild Heart ve Angela Carter'in The Magic Toyshop

Bu tez, Clarice Lispector'un Yabani Kalbin Yakınlarında (1943) ve Angela Carter'ın Büyülü Oyuncak Dükkanı (1967) adlı romanlarında sessizlik ve toplumsal cinsiyet arasındaki ilişkiyi écriture féminine (dişil yazın) kuramı çerçevesinde incelemektedir. Hélène Cixous, Julia Kristeva ve Luce Irigaray'ın teorik yaklaşımlarından yararlanılarak, her iki yazarın da tarih boyunca kadınların bastırılmasıyla özdeşleştirilen sessizlik kavramını nasıl bir direniş, ifade ve öz-inşa alanına dönüştürdükleri araştırılmaktadır. Tez, Lispector ve Carter'ın kahramanları olan Joana ve Melanie aracılığıyla klasik Bildungsroman türünü yeniden biçimlendirdiklerini; doğrusal olgunlaşma ve topluma uyum yerine içsel yolculuk, bedensel farkındalık ve parçalanmış bilinç temalarını öne çıkararak onu bir feminist Bildungsroman'a dönüştürdüklerini ortaya koymaktadır. Romanlarda sessizlik, kadın kimliğinin eril söylemin ötesinde beden ve dil aracılığıyla ifade bulduğu üretken bir yazı biçimine dönüşür. Cixous'nun "bedensel yazı", Kristeva'nın "semiotik chora" ve Irigaray'ın "mimicry" kavramları temel alınarak sessizliğin bir yokluk değil, üretken bir anlam alanı olduğu savunulmaktadır. Yakın okuma yöntemiyle yapılan analizler, sessizliğin hem direnişin hem de özerkliğin bir yazı biçimi olarak işlediğini göstermektedir. Lispector'un içe dönük anlatımı ve Carter'ın mitleri tersyüz eden dili, écriture féminine aracılığıyla eril söylemi yıkarak kadın sesinin, kimliğinin ve yazarlığının sınırlarını yeniden tanımlar. Sonuç olarak bu çalışma, sessizliğin écriture féminine bağlamında yeniden ele alındığında, patriyarkal normlara karşı çıkan ve kadın öznesinin ifade alanını genişleten radikal bir feminist stratejiye dönüştüğünü ortaya koymaktadır.