Belirsizlik ve iletişim kurma istekliliği arasındaki ilişkinin İngilizcenin yabancı dil olarak öğretimi bağlamında incelenmesi

İngilizce öğretimi kavramı dilbilgisi temelli öğretimden iletişim temelli öğretime doğru evrildiği için, WTC, dil öğreniminin ve iletişim sürecinin temel bir bileşeni olarak görülmeye başlandı ve öğrencilerin iletişimsel yeterliliklerinin başarılmasında kritik bir işlev oynamaya başladı. Öte yandan, dil canlı olduğu için, dil öğrenmek öğrencilerin kaçınılmaz olarak çeşitli belirsizlik kaynaklarıyla karşı karşıya kaldıkları bir yolculuktur. Öğrencilerin belirsizliği deneyimleme ve bununla başa çıkma biçimleri, bir öğrencinin İngilizce WTC'sini etkileyebilir. Bu çalışmanın amacı, öğrencilerin İngilizce iletişim kurma istekliliği (WTC) ile İngilizce dil sınıflarında yaşadıkları belirsizlik deneyimleri arasındaki ilişkiyi ve yanı sıra cinsiyet, yaş ve eğitim almakta oldukları okul türü gibi faktörlerle arasındaki ilişkiyi daha iyi anlamaktır. Nicel araştırma yaklaşımının kullanıldığı araştırmaya Türkiye'deki özel bir kolejden toplam 205 lise öğrencisi katılmıştır. Veri toplamak için katılımcıların demografik bilgilerini de toplayan ek bölümün olduğu iki anket kullanıldı. Nicel verileri incelemek için SPSS programı kullanıldı. Katılımcıların demografik geçmişleri bağlamında, İngilizcedeki iletişim kurma istekliliği seviyeleri ve belirsizlik deneyimleri değerlendirildi ve incelendi. Verilere göre, İngilizcede iletişim kurma istekliliği ve öğrencilerin sınıfta karşılaştıkları belirsizlik durumları arasında negatif bir ilişkisi olduğu tespit edildi.