Conservation concepts of Karyağdı Baba Bektashi Tekke in Eyüp

Eyüp bölgesi, tarihi boyunca dini ve mistik karakteri ile öne çıkmıştır. Özellikle Osmanlı dönemi, Eyüp bölgesi için bir altın çağı niteliğindedir. Eyüp kıyı şeridinde başlayan Endüstrileşme sürecine rağmen, Eyüp bünyesinde barındırdığı Eyüp Sultan Türbesi sayesinde kutsal topraklardan sonra en kutsal dini merkez haline gelmiştir. Bektaşi Tarikatı da, Eyüp'te faaliyet göstermiş tarikatlardan biridir. Kökeni 13. Yüzyıla dayanan Bektaşilik, Hacı Bektaş Veli öğretileri ışığında ilerlemiş bir tarikattır. Özellikle II. Beyazıt dönemi ile birlikte tarikat, Osmanlı devletinin fetih politikasının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. İlerleyen dönemlerde Yeniçeri Ocağı'nın manevi eğitimini üstlenmiş ve devlet himayesine girmiştir. 1826 yılında Yeniçeri Ocağı kaldırılmış, tüm Bektaşi tekkeleri de kapatılmıştır. Abdülmecid döneminde, Bektaşi tekkeleri yeniden kurulmuş ve faaliyete geçirilmiştir. Cumhuriyetin ilanından sonra bir kez daha kapatılan Bektaşi tekkelerinin yalnızca bir kısmı günümüze ulaşabilmiş; bir kısmı günümüze ulaşamamış ve yıkılmışlardır. Genel olarak tekkeler ayin birimi, konaklama birimi ve hazire/türbe olarak üç ana başlık altında şekillenmektedir. Tekkelerin mimarisi ve tipolojisi incelendiğinde, tarikatlara göre bir tekke tipolojisi oluşturmak mümkün değildir. Tekkelerin dönemler içerisinde farklı tarikatlar tarafından da kullanıldığı göz önünde bulundurulduğunda, dönemler içerisinde tarikatların kendi inanış ve ritüellerine göre tekkelerde ekleme ve çıkarmalar yaptığı görülmüştür. Ayrıca tekke terminolojisi de tarikatlar arasında farklılık göstermektedir. Bektaşi tarikatının da bu bağlamda faklı mekan kurgusu ve terminolojisi (Aşevi, Kiler Evi, vb.) bulunmaktadır.