Farklı göreceli kaba yem kalite indeksine sahip suni meralarda otlayan kuzuların istekli yem tüketimi, otlama davranışı ve büyüme performansı

Yem bitkilerinin yem değeri, kimyasal analizler ve hayvan besleme denemeleri ile ölçülen, tüketim düzeylerinin ve besinsel kalitelerinin (KM, HP, HY, ADF, NDF, SKM, TSBM, KMT, IVGKMS, ME, NYD ve GKK) bir fonksiyonudur. Otlayan kuzularda büyüme, istekli yem tüketimi, otlatma davranışı, karkas verimi ve bazı et kalite (L*, a*, b* ve damlama kaybı) ve kan (glikoz, trigliserid, üre nitrojeni, AST, ALT, ALP, Ca ve P) parametreleri yem bitkilerinin göreceli kaba yem kalitesindeki (GKK) farklılıktan etkilenebilmektedir. Bu durumu test etmek için, buğdaygil ve baklagil yem bitkilerinden yalın veya karışım halinde 89GKK (%33.3 oranında Festuca pratensis, Festuca arundinacea ve Dactylis glomerata), 105GKK (%40 Medicago sativa, %20 oranında Festuca pratensis, Festuca arundinacea ve Dactylis glomerata), 121GKK (%80 Trifolium repens ve %20 Lolium perenne) ve 147GKK (%100 Lotus corniculatus) olarak adlandırılan dört farklı GKK'lı (89, 105, 121 ve 147) parsel oluşturulmuştur. Üç tekrarlamalı olarak kurulan parsellerde (toplam 12 parsel) öncelikle kuru madde (KMV) ve ham protein (HPV) verimleri ve bazı kaba yem kalite özellikleri incelenmiştir. Daha sonra parsel başına 3 aylık ve 22.8 ± 0.14 kg canlı ağırlıkta üç erkek Karayaka kuzu (her grup için 9, toplamda 36 kuzu) dört gruba tesadüfi olarak dağıtılmıştır. Otlatma denemesi 60 gün sürdürülmüştür. 121GKK (1203.7 kg da-1) parselleri, diğer muamelelere göre daha yüksek KMV'ye sahip olmuştur (P<0.05). 121GKK (212.1 kg da-1), 89GKK (85.2 kg da-1) ve 105GKK'dan (143.8 kg da-1), 147GKK (190.0 kg da-1) ise 89GKK'dan daha yüksek HPV'ye sahip olmuştur (P<0.05). 121GKK (95.8 g/gün) kuzularının ortalama günlük canlı ağırlık artışı (CAA), 105GKK kuzularınkinde (54.6 g/gün) daha yüksek bulunmuştur. 89GKK (78.1 g/gün) ve 147GKK (63.3 g/gün) kuzuları ise benzer CAA'ya sahip olmuşlardır. 121GKK (926.1 g/gün) kuzuların KMT'si diğer muamele kuzularınkinden (89GKK, 105GKK ve 147GKK için sırasıyla 834.2, 815.8 ve 719.7 g/gün) daha yüksek bulunmuştur (P<0.05). 121GKK (9.88) kuzularının yemden yararlanma oranı (YYO), 105GKK (14.89) kuzularınkinden daha iyi, 89GKK (11.16) ve 147GKK (11.74) kuzularınkine ise benzer bulunmuştur (P<0.05). Kuzuların Longissimus dorsi kasının sadece b* değeri GKK düzeyinden etkilenmiştir. Ayrıca beslenme geçmişinin yemleme davranışı üzerine olan etkisinin GKK düzeyinden çok bitki ile ilgili faktörler ve hayvanların tecrübelerinden kaynaklandığı sonucuna varılmıştır. Sonuç olarak, GKK ile YYO arasında bir ilişki olmamasına rağmen, 89GKK muamelesi hariç tutulduğunda, yüksek GKK'nin daha iyi YYO'ya neden olduğu söylenebilir. Mera tesislerinde 121GKK muamelesine benzer özelliklerde bitkiler seçilmesinin uygun olacağı görülmüştür.