Farklı sagittal yön anomalilerine sahip hastalarda büyüme gelişim dönemlerine göre spee eğrisi karakteristiklerinin değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı büyüme dönemlerinde ve farklı sagittal iskeletsel gelişim gruplarındaki bireylerde Spee eğrisi karakteristiklerindeki değişimlerin üç boyutlu dijital modeler kullanılarak değerlendirilmesidir. Yöntem: Bu çalışmada, prepubertal (PP2=,MP3=,H1,S) (92 birey), pubertal (H2,MP3cap,DP3U) (96 birey) ve postpubertal (PP3U,MP3U,RU) (97 birey) olarak gruplandırılan toplam 258 bireyin üç boyutlu çalışma modelleri kullanılmıştır. Bireylerin dijital modelleri üzerinde Spee eğrisi derinlikleri ve ark morfolojisine ait boyutsal değerler model tarama cihazı ile ( 3Shape R700 Copenhagen, Denmark) incelenmiş ve gruplar arası karşılaştırılmıştır. Bağımsız iki grup analizlerinde, normal dağılım gösteren veride Mann Whitney U Testi, normal dağılım göstermeyen veride ise Independent-Sample t test kullanılmıştır. Bağımsız ikiden fazla grup karşılaştırmalarında, verinin normal dağılıp dağılmadığına göre Kruskal Wallis H ve One-Way ANOVA testlerine başvurulmuştur. Bulgular: Prepubertal gruptaki hastaların arkın solundaki en derin Spee değeri ortalaması, postpubertal hastalara göre yüksek bulunmuştur (p=0,003). Spee eğrisi derinliği tüm iskeletsel gelişim gruplarında iskeletsel Sınıf II hastalarda daha yüksek bulunmuştur. (p<0,05). Tüm hastalar söz konusu olduğunda iskeletsel Sınıf II grubunda yer alan hastaların en derin Spee değerleri, diğer iki gruptaki hastalara göre yüksek bulunmuştur (p<0,001). Tüm hastalar karşılaştırıldığında en derin Spee değerleri iskeletsel gelişim dönemi gruplarına göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Cinsiyet değişkeninin en derin Spee değerleri üzerinde fark yaratıcı bir etkiye sahip olmadığı görülmüştür. Sonuç: Spee eğrisi derinliği üzerinde sagittal iskeletsel anomali durumu etkili iken, iskeletsel gelişim döneminin etkisinin zayıf olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Spee eğrisi, iskeletsel gelişim, üç boyutlu modeller