Farklı yöntemlerle kaplanmış süperhidrofobik ve süperoleofobik CP-Ti malzemenin elektrokimyasal,optik, in vitro ve in vivo özelliklerinin araştırılması

Günlük hayatta birçok alanda önemli rol oynayan ıslanabilirlik, implant malzemesinin biyouyumluluğu konusunda şart olan önemli kriterler arasındadır. Bu amaçla biyomalzeme olarak kullanılan CP-Ti ve borosilikat cam numune üzerine süperhidrofobik ve süperoleofobik kaplamalar UV ışınları yardımıyla sertleştirme ve sol-jel yöntemleri kullanılarak üretilmiştir. Yüzeyde elde edilen filmlerin yapısal analizleri, SEM görüntülerinin incelenmesi, EDS analizi ve XRD analizi ile yapılmıştır. Kaplamaların mekanik özellikleri mikro sertlik cihazıyla, yüzey pürüzlülüğü ise 3D profilometre ile karakterize edilmiştir. Kaplama işleminden sonra elektrokimyasal özelliklerin belirlenmesi için açık devre potansiyeli (OCP), potansiyodinamik polarizasyon ve elektrokimyasal empedans spektroskopisi (EIS) deneyleri yapılmıştır. İşlemsiz ve kaplanmış numunelerin in vitro sitotoksisite testi olarak MTT ve LDH salınımı testleri yapılıp, biyouyumluluk özellikleri değerlendirilmiştir. Ayrıca, işlemsiz ve süperhidrofobik numunelerin in vivo ortamda implant-doku etkisini incelemek için Sprague-Dawley ratlarda musculus biceps femoris kasına implantasyon işlemi gerçekleştirilip, numuneler çıkarıldıktan sonra implanta temas eden dokularda nötrofil lökosit, fibroblast varlığı ve fibröz kapsül oluşumu ile ilgili istatistiksel analiz, histopatolojik incelemeler ve immunohistokimyasal incelemeler gerçekleştirilmiştir. Kaplama sonrası elde edilen süperhidrofobik ve süperoleofobik özellikteki filmlerin kendi kendini temizleme özelliğine, anti-bakteriyel ve anti-korozyon özelliklere sahip olduğu gözlenmiştir. Elde edilen yüzeylerin in vitro sitotoksisite testi sonucunda, 24 saat sonra en iyi biyouyumluluğa sahip malzemenin TiO2 kaplı metal numune olduğu belirlenmiştir. In vivo özellikleri belirlemek amacıyla yapılan patolojik incelemeler sonucunda, işlemsiz cam grubunda şiddetli bir şekilde nötrofil lökosit infiltrasyonu görülürken diğer gruplarda orta düzeyde, TiO2-kaplı Ti grubunda ise en hafif düzeyde olduğu tespit edilmiştir. İmmünohistokimyasal incelemeler sonucunda ise, kollajen tip I ve kollajen tip III'ün varlığı en fazla TiO2-kaplı Ti grubunda olduğu belirlenmiştir.