An investigation of investor behaviors in financial markets

Portföy seçim problemi, bir yatırımcının servetinin market içerisindeki çok sayıda riskli varlığın arasında bazı amaç ve kısıtlara göre en iyi dağılımını göz önünde bulundurur. İdealleştirilmiş Finansal Varlıkları Fiyatlama Modeli (FVFM) dünyasında her yatırımcı Markowitz'in ortalama-varyans portföy modelini kullanır ve aynı etkin fonu seçer. FVFM etkin fonun market portföyü ile aynı olduğunu ileri sürer. Fakat ortalama-varyans modelindeki varsayımların ihlali nedeniyle etkin fon ve market portföyü aynı olmayabilir. Bu tezin motivasyonu hedge fonları ve Amerikan hisse senedi piyasasında yatırımcı davranışlarını temsil eden portföy seçim modelini bulmaktır. Bu çalışmada göz önünde bulundurduğumuz portföy modelleri iki kategoride sınıflandırılabilir: (i) Fayda modelleri ile portföy seçimi, ve (ii) Umut modelleri ile portföy seçimi. Fayda bazlı yaklaşım için Çanakoğlu ve Özekici (2010)'nin portföy seçim modellerini dikkate almaktayız. Bu çalışmalarda HARA tipi fayda modeline sahip bir yatırımcının çoklu zamanda portföy eniyileme problemine odaklanılmaktadır. Bu modelde varlık getirileri Markov zinciriyle tarif edilmiş rassal markete dayanmaktadır. Portföy seçim modellerinin örneklem dışı performanslarını hedge fonları ve Amerikan hisse senedi piyasasında değerlendirmek için kayan örneklem yaklaşımını takip ediyoruz ve her veri seti için market portföyünü temsil eden en iyi modeli buluyoruz. Umut modeli çerçevesinde, Taşkıncan (2014)'ı çok sayıda riskli varlık ve bir risksiz varlıktan oluşan market içerisinde umut modelini kullanan yatırımcıları göz önünde bulundurarak genişletmekteyiz. Analizimizde, varlık getirilerinin çok değişkenli normal dağılıma sahip olduğu varsayımı altında parçalı doğrusal ve parçalı üstel değer fonksiyonlarını kullanmaktayız. Amerikan hisse senedi piyasası veri seti için çok sayıda riskli varlık içeren umut modelini test ediyor ve sonuçları raporluyoruz.