Rönesans döneminde soytarı karakteri

Soytarı, komik oyun karakterinin ve komik olanın ana tipini oluşturan, insanınvaroluş ikilemini ve tuhaflığını, güçsüzlüğünü ve zayıf özelliklerini, trajik kadersizliğini veşansını, iç gereksinimlerini ve katı yaşamsal gerçekleri açık bir biçimde ortaya koyan edebibir karakterdir. Soytarı, saçma karşıtlıklarla oynar, özgür özlemleri dile getirir, eğlendirir,güldürür, acı alay uyandırır. Soytarı, işlek zekâsı, konuşma ve yanıtlama gücü, dolantılarıçözme yeteneği, yerinde duramaz yaradılışıyla tüm edebi akımlar içerisinde kendine bir yeredinmeyi başarabilmiş bir edebi karakterdir.İlk bölüm soytarı karakterinin, Orta Çağ skolâstik düşünce yapısı altında nasılkarşılandığını ve ne çeşit değişikliklere uğrayıp Rönesans döneminin aydınlık ve özgüranlayışına kadar geldiğini örnekler vererek anlatmaktadır.İkinci bölüm soytarı karakterinin Rönesans dönemi eserlerinde incelenmesiniiçermektedir. Erasmus'un The Praise of Folly, Cervantes'in Don Quixote ve Shakespeare'ninAs You Like It ve King Lear adlı eserlerinin karşılaştırmalarını, dönemin düşünce yapılarınıneserleri etkileyişi, soyarı karakterinin bu eserlere nasıl dahil olduğunu ve bunların o gününeleştirmenleri ve yazarları tarafından değerlendirilmesi bu bölümün temelini oluşturur.Sonuç kısmı ise, ikinci bölümde yazılan eserlerin ve bunları yazan yazarlarınbirbirleriyle olan benzerliklerinin ve ayrıldıkları noktaların ortaya koyulduğu sonuçbölümüdür.Anahtar Kelimeler: Cervantes, Delilik, Erasmus, Rönesans, Soytarı, Tiyatro, WilliamShakespeare