Dijital tasarım ortamında çerçeve(ler) ve çerçeveleme

Görsel çalışmalarda ve mimaride ufuk açıcı bir girdi olarak kabul edilen çerçeve, bağlamı, durumu, nesneyi vb. fiziksel olarak sınırlandırmak için bir araç ve kavram olarak kullanılmaktadır. Çerçevenin tanımı ve çerçeveleme eylemi, incelendiği disipline göre ve çerçeveyi tanımlamak için kullanılan araç ve yöntemlerin güncellenmesine neden olan teknoloji ve bilimdeki gelişmelere göre değişmektedir. Bu bakış açısını dikkate alan tez, fotoğraf ve filmi çerçeveyi tanımlamanın iki özel alanı olarak ele alır ve bu iki alanda tanımlanan çerçeve sayısının ve çerçeveleme eyleminin hem sanatçının hem de izleyicinin algısını ve görsel alanını tanımladığını öne sürer. Bu tez, çerçevenin tekil kullanımına referansla fotoğrafın görsel çerçevenn tanımlanması için gerekli ilk girdiyi tanımladığı ve filmde bu çerçevenin ardışık kullanımını tetiklediği varsaymaktadır.Çerçevenin fotoğrafta tekil, filmde çoğul kullanımının sonuçlarını dikkate alan tez, bu tartışmayı dijital tasarım ortamında çerçevenin sonsuz sayıda kullanımıyla ilişkilendirir. Simülasyonu sonsuz sayıda çerçevenin tanımlandığı, işlendiği ve kolaylıkla temsil edildiği bir çerçeveleme uygulaması olarak düşünerek, bu dönüşümün çıktılarının mimari tasarımdaki etkilerinin izlenmesi amaçlanmaktadır.