Futbolda yorgunluğun bilişsel ve yürütücü işlevlere etkisi

Bu araştırmanın amacı, Sensiball VR antrenman metodundaki Çoklu Nesne Tarama, Omuz Tarama, Bilişsel Engelleme ve Bellekli Çoklu Nesne Tarama senaryolarının, yorgunluk protokolü sonrası ve dinlenik durumdaki performans farklarını incelemektir. Araştırmaya Eskişehir'de amatör olarak futbol oynayan 20 sporcu katılmıştır (boy: 178,5±5,38 cm; kilo: 71,3±7,07 kg; yaş: 20,6±2,62 yıl). Katılımcılar, ilk olarak dinlenik durumda dört farklı VR senaryosunu tamamlamış, ardından Jumping Jack, Squat Jump ve High Knee Raise egzersizlerinden oluşan yorgunluk protokolü uygulanarak aynı senaryolar tekrar edilmiştir. Her senaryo arasında 1 dakikalık yorgunluk uygulaması yapılmış, kalp atım hızı polar göğüs bandı ile takip edilmiştir. Adaptasyon süreciyle birlikte her katılımcı sanal gerçeklik metodunu üç kez deneyimlemiştir. Bulgulara göre yorgunluk sonrası başarılı vuruş sayısı azalmış, başarısız vuruş sayısı ve kalp atım hızı anlamlı şekilde artmıştır (p<0.001). Reaksiyon süresinde ise anlamlı fark gözlenmemiştir. Tüm senaryolarda yorgunluk, performansı belirgin şekilde düşürmüştür (p<0.001). Sonuç olarak, sanal gerçeklik teknolojisinin futbol eğitiminde saha dışı bilişsel ve teknik antrenmanları desteklemede etkili bir yöntem olduğu görülmüştür. Bu çalışma, VR tabanlı antrenmanların gelecekte daha yaygın ve kapsamlı kullanılabileceğini göstermektedir. Anahtar Sözcükler: Sanal Gerçeklik, Yorgunluk Etkisi, Kalp Atım Hızı, Futbol