Bilgi toplamak, kendini şekillendirmek:İstanbul'daki genç Arap kadınlarının gayri resmi öğrenme deneyimlerine etnografik bakışlar

Bu etnografik çalışma, İstanbul'daki genç Arap kadınları arasındaki gayrı resmi öğrenme ve bilgi paylaşım pratiklerini ve bunun bir topluluk oluşturmalarına nasıl yardımcı olduğunu incelemektedir. Suriye, Irak, Filistin, Yemen, Libya, Lübnan ve Mısır'dan Müslüman ve Arap olma ortak kimliğine sahip kadınlara odaklanmaktadır. Dini çalışma çevrelerinden kitap kulüplerine veya siyaset, tarih ve toplumsal konular üzerine derslere kadar uzanan bu buluşmaların, göç ve yerinden edilme bağlamında eğitim, anlam yaratma, kimlik oluşturma ve kolektif iyileşme için nasıl kritik alanlar olarak hizmet ettiğini incelemektedir. Bu etnografik araştırma, katılımcı gözlem ve bu buluşmalara düzenli olarak (haftalık olarak) katılan 15 genç kadınla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelere dayanmaktadır. Ayrıca, katılımcıların WhatsApp, Telegram grupları ve sosyal medya platformları aracılığıyla etkileşimlerini ve topluluk oluşturma süreçlerini nasıl genişlettiklerini anlamak için dijital etnografiden de yararlandım. Genellikle kültür merkezlerinde, kahvehanelerde, vakıf kuruluşlarında, evlerde, camilerde veya parklarda düzenlenen toplantılar, katılımcıların göç ve dindarlığın karmaşıklıklarında gezinmelerine ve din, siyaset, tarih, toplumsal meseleler ve öz yönetim, kişilerarası iletişim, kültürlerarası uyum, duygusal zekâ gibi yaşam becerileri alanlarındaki önemli akademisyenlerden ampirik bilgi edinmelerine olanak tanırken, aynı zamanda yeni aidiyet ve öz anlayış biçimleri de geliştiriyorlar. Aynı anda hem dışsal hem de içsel düzeyde kendilerine yardımcı olan bir topluluk inşa ediyorlar. Teorik olarak, çalışma, İbn Haldun'un asabiyet (sosyal dayanışma) kavramı ve Bourdieu'nün sosyal sermaye teorisinden yararlanarak, bu genç kadınların nasıl yeni arkadaşlıklar kurduklarını, bir topluluk kurduklarını ve yeni fırsatlar bulduklarını analiz ediyor. Aynı zamanda din, siyaset ve kişisel gelişim veya büyüme gibi konularda ampirik bilgi ediniyorlar. Bu öğrenme çevrelerinin hem epistemik topluluklar hem de duygusal sığınaklar olarak işlev gördüğünü savunuyorum; Katılımcıların bir araya gelip yeni aidiyet biçimleri oluşturdukları, anlamı birlikte yarattıkları, eylemliliklerinin koşullarını yeniden şekillendirdikleri, dayanıklılık geliştirdikleri, yeni bir yuva duygusu yarattıkları ve hem ev sahibi toplumda hem de diasporik hayallerinde görünürlük kazandıkları bir çalışma. Bu çalışma, göç bağlamlarında gayrı resmi öğrenme ve topluluk oluşturma konusunda İstanbul'daki genç Arap kadınlarının deneyimlerine ilişkin sınırlı sosyolojik literatüre katkıda bulunmakta ve günlük mekanların dayanıklılığı geliştirmede, umut, eylemlilik ve topluluk oluşturmada ve aynı zamanda gelecekleri yeniden hayal etmedeki önemini vurgulamaktadır. Anahtar Kelimeler: gayrı resmi öğrenme, Arap göçmenler, kadınların öğrenme çevreleri, asabiyet, sosyal sermaye.