Geç pretermlerde doğum ağırlığının erken dönem morbiditeler ve rehospitalizasyon üzerine etkisi

Prematür doğumlar neonatal mortalite ve morbiditenin en önemli belirleyicisidir. Geç preterm bebekler diğer prematüre gruplara göre doğum ağırlıklarının ve aktivitelerinin daha iyi olması nedeniyle matür oldukları düşünülse de immatüriteleri nedeniyle artmış mortalite, morbidite ve yeniden yatış oranlarına sahiptirler. Literatürde geç pretermlerde doğum ağırlığının morbidite ve rehospitalizasyon üzerine etkisi ile ilgili veriler kısıtlıdır. Var olan çalışmalar gestasyon haftasına göre küçük (SGA) bebekler üzerine yoğunlaşmış olup gestasyon haftasına göre büyük (LGA) bebeklerle ilgili çalışma bulunmamaktadır. Bu çalışmada, hastanemizde 340/7-366/7 gestasyonel haftalarda canlı doğan bebeklerin erken dönem morbiditelerinin ve rehospitalizasyon oranının saptanması, morbidite ve rehospitalizasyona doğum ağırlığının etkisinin belirlenmesi amaçlandı. 01.01.2019-01.01.2022 tarihleri arasında hastanemizde doğan hastaların dosyaları, hastane elektronik veri sistemi üzerinden retrospektif olarak incelendi. Çalışmaya 78'i (%14,3) SGA, 381'i (%69,7) AGA, 88'i (%16) LGA olmak üzere toplam 547 bebek alındı. Bu bebeklerin 173'ünde (%31,6) yenidoğanın geçici takipnesi (YDGT), 44'ünde (%8) pnömoni, 18'inde (%3,3) respiratuar distres sendromu, 39'unda (%7,1) apne, 199'unda (%36) beslenme intoleransı, 181'inde (%33,1) hipoglisemi, 165'inde (%30,2) sarılık, 58'inde (%10,6) polisitemi ve 25'inde (%4,6) hipotermi saptandı. Doğum ağırlığına göre morbidite verileri incelendiğinde SGA'larda AGA'lara göre hipotermi ve pnömoni görülme oranı daha yüksek saptandı. SGA'larda AGA ve LGA'lara göre apne ve beslenme intoleransı oranı daha yüksekti, ortalama İV sıvı/TPN süresi ve total enteral beslenmeye geçiş süresi daha uzundu. SGA ve LGA'larda AGA bebeklere göre hipoglisemi, polisitemi, hiperbilirübinemi insidansı ve YDYBÜ yatış oranı daha yüksekti; oksijen, non-invaziv solunum desteği, toplam solunum desteği ve hastane yatış süresi daha uzundu. LGA'larda AGA bebeklere göre YDGT ve beslenme intoleransı oranı daha yüksek, ortalama total oral beslenmeye geçiş süresi daha uzundu. Telefon ile rehospitalizasyon verilerine ulaşılabilen 508 bebeğin 152'sinin (%29,9) düzeltilmiş bir yaşa kadar rehospitalizasyon gereksinimi olmuştu. Yatış nedenleri arasında %41,4 oranı ile hiperbilirübinemi, %25,7 oranıyla enfeksiyonlar ve %15,1 ile cerrahi nedenler en sık yatış tanılarını oluşturmuştu. Doğum ağırlığına göre rehospitalizasyon verileri incelendiğinde düzeltilmiş bir yaşa kadar olan yatış oranları açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu ancak rehospitalizasyon nedeni gruplar arasında farklılık göstermekteydi. SGA'larda AGA'lara göre beslenme problemleri nedeniyle yatış oranı daha yüksek, sarılık nedeniyle yatış oranı ise daha düşük saptandı. Sonuç olarak geç pretermler hem erken dönemde hem de ilk bir yaşta çeşitli morbiditeler ile karşı karşıyadır. Bu çalışmada geç preterm SGA olmanın yanında geç preterm LGA olmak da artmış morbidite oranları ile ilişkiliydi.