Gelişimsel kalça displazili çocuklarda fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulamalarının kalça ve belirlenmiş fonksiyonel parametreler üzerine etkisinin incelenmesi

Gelişimsel Kalça Displazili Çocuklarda Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Uygulamalarının Kalça ve Belirlenmiş Fonksiyonel Parametreler Üzerine Etkisinin İncelenmesi Amaç: Bu çalışmanın amacı, gelişimsel kalça displazili çocuklarda fizik tedavi ve rehabilitasyon uygulamalarının kalça ve belirlenmiş fonksiyonel parametreler üzerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Turgut Özal Tıp Merkezinde Salter Innominate Osteotomisi uygulanan 2-5 yaş aralığında 30 Gelişimsel kalça displazi tanılı hasta (15 deney grubu ve 15 kontrol grubu) dahil edildi. Tüm bireylerin cerrahi sonrası demografik bilgileri alındıktan sonra, Gövde Kontrolü Ölçüm Skalası (GKÖS), Spinal Stabilite Kaslarının Enduransının Değerlendirmesi için Lateral Köprü Testi, Modifiye "Biering-sorenson" Testi, Gövde Fleksörleri Endurans Testi, "Prone bridge" Testi (Plank), Spinal Stabilite Kaslarının Gücünün Değerlendirilmesi için Sit-ups testi, Modifiye "push-ups" testi, Radyolojik Görüntüleme ile Değerlendirme, Fonksiyonel Mobilitenin Değerlendirmesi için 1 Dakika Yürüme Testi (1DYT), 10 Metre Yürüme Testi, Süreli Kalk ve Yürü Testi (SKYT), Merdiven İnip-Çıkma Testi ve Kas Kuvveti Değerlendirmesi yapıldı. 1. Gruba (Deney grubu), konservatif tedaviye ek olarak fizik tedavi ve rehabilitasyon programı, 2. Gruba (Kontrol grubu) konservatif tedavi olarak yürüme, Dennis Brown ortezi kullanımı ve pozisyonlama uygulandı. Bulgular: Araştırmaya yaş ortalaması 3.26.±1.09 (min:2-maks:5) olan toplam 30 kız birey katıldı. Gruplar arasında tedavi öncesi ve tedavi sonrası parametreler karşılaştırıldığında, her iki grupta da gövde kontrolü, spinal stabilizasyon ve fonksiyonel parametrelerde artışların olduğu, femur baş ossifikasyonunda artışın olduğu, asetabular indeks ve femur inklinasyon açısının azaldığı ve kas kuvvetinin geliştiği gözlendi. Rehabilitasyon uygulanan grupta bu gelişmelerin daha fazla olduğu belirlendi. Sonuç: Gelişimsel kalça displazili çocuklarda Salter Innominate Osteotomi üzerinden en az 1 yıl geçmesi sonrası uygulanan rehabilitasyonun bireylerin gövde kontrolünün sağlanmasında, spinal stabilizasyonunun arttırılmasında, fonksiyonel kapasitenin geliştirilmesinde, kalça parametrelerinden femur başı ossifikasyonun arttırılmasında, asetabular indeks ve femur inklinasyon açısının azaltılmasında ve kas kuvvetinin iyileştirilmesinde etkili olduğu bulundu. Çalışmamızın, 2-5 yaş aralığındaki GKD hastalarında rehabilitasyonun öneminin anlaşılması ve yaygınlaştırılması konusunda, bu alanda yapılan ilk çalışma olarak literatüre önemli katkılar sağlayacağını düşünmekteyiz. Anahtar Kelimeler: Displazi, kalça, subluksasyon, dislokasyon, rehabilitasyon