Semizotu (Portulaca oleracea L.) popülasyonlarının genetik çeşitliliği ve biyokimyasal karakterizasyonu

Semizotu hem yabani bir bitki hem de bir yabani ottur ve ayrıca yenilebilir ve besin değeri ile tanınır. Bu çalışma, 25 semizotu çeşidinin morfolojik ve biyokimyasal özelliklerini ve genetik çeşitlilik analizini belirlemiştir. Çeşit tohumları Türkiye'nin çeşitli yerlerinden toplanmıştır. Deney dört kez yapıldı; iki tekrarı morfolojik verilerin kaydı için, diğer ikisi ise biyokimyasal analiz için kullanıldı. Sonuçlar, BT-Altınkulak, Assem ve Yerli çeşitlerinin sırasıyla en yüksek bitki boyu, kök taze ağırlığı ve bitki taze ağırlığı için kaydedildiğini göstermiştir. Biyokimyasal karakterizasyon için en yüksek toplam fenolik madde içeriği Yağmur (685.4 mg AEE 100-1) çeşidinde bulunmuştur. Antosiyanin en yüksek olarak Agr Tohum'da bulundu (1.09 μg mL-1). Kurabiyeler, üç farklı yaprak tozu miktarı, yani 10 g, 20 g ve 30 g ile ortak semizotu girişlerinin bir karışımından hazırlandı. Kayıtlı alellerin sayısı, Polimorfik bilgi içeriği (PIC) ve küme analizi, toplanan ortak semizotu girişlerinde spesifik bir genetik varyasyon ortaya koymadı. Sonuçlar, yaygın semizotu girişlerinin çeşitli biyoaktif bileşikler açısından zengin bir kaynak olduğunu ve oldukça çeşitli morfolojik ve biyokimyasal özelliklere sahip olduğunu göstermiştir.