Facts, evidence, reality: Debates in the philosophy and methodology of history

Tarihçilerin bilgi ürettiği nesne olan geçmiş ile ilişkisi her zaman problematik bir durum oldu. Bu sorunun altında yatan nokta, tarihçilerin geçmişle doğrudan, aracısız bir bağlantı kurmaya yönelik ampirist iddialarıydı. Bu yaklaşımla ilgili ağır eleştiriler Fransız, yapısalcı filozof Louis Althusser ile birlikte ortaya çıktı. Althusser tarihçilerin geçmişle doğrudan ve aracısız temas kuramayacağını savundu. Bu eleştiriden sonra, tarihçilerin geçmişle ilişkisine yönelik bir başka sert eleştiri postmodernist taraftan geldi. Postmodernistler, tarihçilerin tarihsel gerçeklikle temas kurma olasılığını bir kez daha sorguladılar. Tarihçilerin tarihsel gerçekliği ortaya çıkaramayacaklarını söylediler. Bunun yerine sadece geçmişin inşasını yapabilirler savında bulundular. İngiliz tarihçi Edward Palmer Thompson, Althusser'e doğrudan yanıt vererek, geçmişte nesnel olarak bulunan gerçeklerin ve kanıtların doğru bir şekilde sorgulanmasının bir sonucu olarak tarihçilerin geçmişle iletişime geçebileceğini savundu. Postmodernistlere eleştirilerinden sonra, tarihçiler kendi araştırma alanlarını savunmak için aynı metodolojik argümanı tekrarladılar. İtalya da ortaya çıkan mikro tarihçilerle bu yaklaşım zirveye ulaştı. Mikro tarihçiler tarihsel kanıtlara ve gerçeklere yeni bir şekilde yaklaştılar ve tarih yazmanın bir inşa süreci değil, bir yeniden inşa süreci olduğunu iddia ettiler. Tarihçilere yöneltilen bazı eleştirilere metodolojik düzeyde cevap verebilseler de felsefi düzeyde tartışmaktan kaçındılar ve Louis Althusser ve postmodernistler tarafından önerilen birçok sorunu çözümsüz bıraktılar.