Geriatrik enfeksiyonların değerlendirilmesi

Amaç: Önümüzdeki 25 yıl içinde 65 yaş ve üzeri nüfusun hızla artacağı bilinmektedir. Bu sebeple ciddi veya yaşamı tehdit eden enfeksiyonları olan hastaların çoğunluğu geriatrik hasta olacaktır (1). Geriatrik hastaların kendine has özellikleri vardır ve bu hasta popülasyonunda enfeksiyon hastalıkların tanısı ve tedavisi zor olabilir (2). Klasik enfeksiyon belirtileri yerine, geriatrik hastalarda sıklıkla atipik bulgular gözlenir. Geriatrik hastalarla ilgilenen klinisyen, bu yaş grubundaki enfeksiyonların klasik olmayan bu görünümlerinin farkında olmalıdır (3). Çalışmamızda elde edilen sonuçların, enfeksiyon şüphesi olan geriatrik hastalarda tanısal algoritmaların geliştirilmesine katkı sağlayarak, daha hızlı ve doğru tanıya ulaşılmasına yardımcı olacağı düşünülmektedir. Gereç ve Yöntem: Çalışmada Karadeniz Teknik Üniversitesi Farabi Hastanesi elektronik veri sisteminden 01.01.2019-31.12.2023 tarihleri arasındaki Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji servisi yatan hasta epikrizleri retrospektif olarak incelendi. 65 yaş üzerinde olan ve enfeksiyon hastalığı tanımlanan hastalar çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Çalışmaya 65 yaş ve üzeri 822 olgu dahil edildi. Olguların %48.3'ü kadın, %51.7'si erkekti. Olguların %51.8'i 65-74 yaş aralığında, %32.4'ü 75-84 yaş aralığında, %15.8'i ise 85 yaş ve üzerindeydi. Olgularda en sık görülen semptom ateşti (%34,5). Tüm hastaların %90.3'ünde eşlik eden en az bir komorbidite/durum mevcuttu. En sık eşlik eden hastalıklar HT (%61.7), DM (%35.2) ve koroner arter hastalığıydı (%19.7). Fizik muayenede olguların %14.5'inde bilinç değişikliği, %3.8'inde ateş, %7.9'unda taşikardi, %1.8''inde bradikardi, %10.1'inde hipertansiyon, %3.5 hipotansiyon, %7.5'inde takipne mevcuttu. Olguların %93.6'sında CRP, %27.6'sında PCT normalin üstündeydi. Olguların %30.7'sinde lökositoz mevcuttu. Tüm olguların %31 'inin pnömoni, %21'inin üriner sistem enfeksiyonu, %10.2'sinin ise cilt ve yumuşak doku enfeksiyonu nedeniyle takip edildiği saptandı. En sık saptanan Gram negatif bakteriler E. coli (%40.4), K. pneumoniae (%23) ve P. aureginosa (%12.8) idi. En sık görülen Gram pozitif bakteriler S. aureus (%36.4) ve E. faecalis (%22.7)'ti. S. aureus suşlarının %32.5'i metisilin dirençliydi. Tedavide en sık kullanılan antibiyotikler sırasıyla seftriakson, ertapenem, meropenem ve sefazolindi. Olguların %41'inde son 6 ay içerisinde antibiyotik kullanımı mevcuttu. En sık kullanılan antibiyotik grupları sefalosporinler ve kinolondu. Olguların %13,7'si yoğun bakıma devredildi. Olguların ortalama servis yatış süresi 10.3±7.7 olarak belirlendi. Tüm olguların %80,4'ü sağ kalırken %12,4' ünün öldüğü belirlendi. Sonuç: Çalışmamız, geriatrik popülasyonda sıklıkla görülen enfeksiyonların klinik özelliklerini ve tanısal zorluklarını ortaya koymaktadır. Elde edilen bulgular, geriatrik enfeksiyonların klasik belirtiler yerine sıklıkla atipik bulgular (bilinç değişikliği, halsizlik, iştahsızlık) ile seyrettiğini göstermektedir. Akut faz reaktanlarının duyarlılığının sınırlı olması, geriatrik enfeksiyonların tanısını daha da güçleştirmektedir. Bu nedenle, geriatrik hastalarda enfeksiyon şüphesi durumunda, detaylı bir anamnez, kapsamlı bir fizik muayene ve dikkatli bir laboratuvar değerlendirmesi yapılmalıdır. Çalışmamızın sonuçları, geriatrik enfeksiyonların erken tanısı ve uygun tedavisi için önemli klinik rehberlik sağlayacaktır.