Gerontolojik sosyal hizmet perspektifinden üçüncü yaş üniversitesi eğitimlerine katılımın yaşlıların yaşam doyumu, yalnızlık ve depresyon düzeylerine etkisi

Bu araştırma, üçüncü yaş üniversitesi (3YÜ) eğitimine katılımın yaşlıların yaşam doyumu, yalnızlık ve depresyon düzeylerine etkisini incelemek ve gerontolojik sosyal hizmet açısından değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, ön test-son test ve deney-kontrol gruplu deneysel alan araştırması olarak yapılmıştır. Deney grubunu Sağlık Bilimleri Üniversitesi Üçüncü Yaş Üniversitesi'ne (SBÜ3YÜ) 2022-2023 eğitim öğretim yılında kaydı yapılan ve araştırmaya katılma kriterlerini karşılayan 40 birey oluşturmuştur. Kontrol grubu için kartopu yöntemiyle eğitime kayıt yaptırmamış 37 birey belirlenmiştir. Toplam 73 birey ile çalışma tamamlanmıştır. Veri toplamada Kişisel Bilgi Formu, Yaşam Doyumu Ölçeği (YDÖ), UCLA III Yalnızlık Ölçeği, Geriatrik Depresyon Ölçeği (GDÖ) kullanılmıştır. Araştırma verileri SPSS 22.0 istatistik programıyla analiz edilmiştir. Araştırmaya katılan yaşlıların tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmesinde frekans ve yüzde analizlerinden, ölçek incelemelerinde ortalama ve standart sapma istatistiklerinden faydalanılmıştır. Araştırma değişkenlerinin normal dağılım gösterdiği Kurtosis (Basıklık) ve Skewness (Çarpıklık) değerleri ile belirlenmiştir. Veriler analiz edilirken parametrik yöntemler kullanılmıştır. Kategorik değişkenlerin oranları arasındaki farklılıklar bağımsız gruplarda Ki-Kare testleri kullanılarak analiz edilmiştir. İki bağımsız grubun niceliksel sürekli verileri ise Bağımsız Gruplarda t-testi ile karşılaştırılmıştır. Grup içi ölçümlerin analizi için ise Bağımlı Gruplarda t-testi uygulanmıştır. Deney grubunun YDÖ, UCLA III yalnızlık ölçeği ve GDÖ ön test sonuçları ile son test sonuçları arasında anlamlı farklılık görülmüş, kontrol grubunun YDÖ, UCLA III yalnızlık ölçeği ve GDÖ ön test sonuçları ile son test sonuçları arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Deney grubunun yaşam doyumu seviyelerinin ön teste göre son testte arttığı, yalnızlık düzeyinin son testte ön teste göre düştüğü ve depresyon düzeyinin son testte ön teste göre düştüğü görülmüştür. Kontrol grubunun yaşam doyumu, yalnızlık ve depresyon ön test- son test düzeyleri arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Bu araştırmanın istatistiksel sonuçlarına göre 3YÜ eğitimlerine katılım yaşlıların yaşam doyumunu arttırmış, yalnızlık ve depresyon düzeylerini düşürmüştür. Bu doğrultuda, gerontolojik sosyal hizmet perspektifinden 3YÜ eğitimlerine katılımın yaşlı refahına katkı sağladığını söylemek mümkündür.