The effect of the nomadic/settled contradiction on the transformation of the Kazakh identity: A reinterpretation

Bu tezin amacı, göçebelik ve yerleşiklik arasındaki tarihsel çatışmanın Kazak toplumunun göçebe kimliğindeki dönüşümüne olan etkisini İbni Haldun ve Anatoly M. Khazanov'un kuramsal yaklaşımları üzerinden incelemektir. 18. yüzyıldan 20. yüzyılın ilk yarısına değin Kazak toplumunun Çarlık Rusyası ve Sovyetler Birliği ile olan ilişkileri, bu tarihsel çatışmanın en önemli örneklerinden birini barındırmaktadır. Bu dönemlerde pastoral göçebe toplum yapısına sahip olan Kazaklar, bu iki devletin, göçebeliğin sosyal, politik ve ekonomik düzenine karşı uyguladığı politikalarla yüzleşmiş ve bu politikalar sonucunda göçebe kimliklerini kaybetmişlerdir. Göçebelik ve yerleşiklik arasındaki tarihsel çatışmanın bir sonucu olarak ortaya çıkan bu vaka, tezde iki başat neden üzerinden incelenir. İlki, devlet politikalarının bu iki yaşam biçimi arasındaki gerilimi artırmasıyla ilgilidir. İkincisi ise, göçebe toplumlardaki içkin yapıların, yerleşik toplumlarla yakın ilişkiler kurmaya elverişli olmayışını kapsar. Bu iki nedenle Kazaklar ve Rus devletleri arasındaki çatışmacı ilişkiyi bağdaştırmak için, tezde öncelikle göçebelik ve yerleşiklik arasındaki çatışma, tarihsel bir perspektiften kuramsal savları içererek anlatılır. Ardından, Kazak toplumunun Çarlık Rusyası ve Sovyetler Birliği ile olan ilişkileri ve bu toplumun göçebe kimliğindeki dönüşüm, ikinci bölümde açıklanan kuramsal savlar ve tarihsel vakalar dikkate alınarak incelenir.