Güç mesafesinin işe yabancılaşmaya etkisi: Sağlık çalışanları üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın amacı algılanan güç mesafesinin işe yabancılaşma üzerine etkisini sağlık çalışanları üzerinden belirlemektedir. Çalışma nicel araştırma olarak kurgulanmış olup, veri toplama aracı olarak üç bölümden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Formun ilk bölümünde katılımcıların demografik özellikleri ile ilgili sorulara yer verilmiştir. İkinci bölümünde Mottaz (1981)'in geliştirdiği "İşe Yabancılaşma Ölçeği" kullanılmıştır. Türkçe geçerlilik ve güvenilirliği Yumuk (2011) tarafından yapılmıştır. Ölçek güçsüzleşme, anlamsızlaşma, kendine yabancılaşma olmak üzere üç alt boyuttan oluşmaktadır. Her boyutta 7 soru yer almakta ve toplam 21 sorudan oluşmaktadır. Formun üçüncü bölümünde Yoo, Donthu ve Lenartowicz (2011:201) tarafından geliştirilen, Saylık (2019) tarafından Türkçeye uyarlanan, Hofstede'nin ileri sürdüğü kültürel boyutları bireysel seviyede ölçen Bireysel Kültürel Değerler Ölçeği'nin güç mesafesi boyutu kullanıldı. Yapılan analiz sonuçlarına göre güç mesafesi ve işe yabancılaşma arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişki bulunmuştur. Katılımcıların güç mesafesi algılarının işe yabancılaşma düzeylerine etkisini belirlemek için yapılan regresyon analizi sonucunda; güç mesafesi algısı işe yabancılaşmayı pozitif yönlü ve anlamlı etkilemektedir. Bulunan sonuçlardan yola çıkarak sağlık çalışanlarının güç mesafesi algısı arttıkça işe karşı da yabancılaşma düzeylerinin arttığı bulunmuştur. Buna göre hastane içerisindeki üst pozisyonda bulunan kişiler çalışanlara karşı mesafe durumunu ayarlamaları önemli bir rol oynamaktadır. Aksi takdirde sağlık hizmetleri gibi insan hayatının söz konusu olduğu kuruluşlarda, çalışanların işe yabancılaşmaları kaçınılmaz olacaktır. Yöneticiler, hastane gibi çalışma ortamının çok yoğun olduğu bir ortamda çalışanları teşvik edecek aktivite vb. uygulamalar ile motive edebilir ve böylelikle çalışanların işe yabancılaşmalarının önüne geçebilir.