Güvene dayalı bir işlem türü olarak alacağın teminat amaçlı temliki

Günümüzün ekonomik koşulları, kredi veren alacaklıları, kredi alan borçlulara karşı kanunda düzenlenen teminatlardan farklı nitelikte güvence arayışına itmiştir. Yüksek enflasyonun paranın değerini düşürmesi, alacaklıların alacaklarını tahsil etmesini güçleştirirken; borçlular açısından da mevcut teminat araçlarının yetersizliği yeni arayışları gündeme getirmiştir. Bu bağlamda, uygulamada hem alacaklıya hem de borçluya esneklik sağlayan teminat amaçlı inançlı işlemler, yaygın bir şekilde kullanılmaktadır. İnançlı işlemler, taraflar arasındaki güven unsuruna dayanmakla birlikte, bu güvenin zamanla zedelenmesi teminat amacından sapmalara ve ek hukuki uyuşmazlıklara yol açabilmektedir. Bu tezde, güvene dayalı bir işlem türü olarak teminat amaçlı alacağın temliki kurumu hem borçlar hukuku hem de ispat hukuku bakımından incelenmiştir. Çalışmanın amacı, teminat amaçlı inançlı devirlerin hukuki niteliğini, unsurlarını ve geçerlilik koşullarını açıklamak, uygulamada karşılaşılan görüş ayrılıklarını değerlendirmek ve bu kurumun taraflara sağladığı avantajlar ile doğurabileceği riskleri ortaya koymaktır.