György Ligeti'nin orkestra eseri Lontano'nun 20. yy. sonlarına ait kompozisyon teknikleri ve müzik dilinin incelenmesi

Geç dönem 20. yy. bestecilerinin en önemlilerinden biri olarak görülen György Ligeti, haklı ününü Apparitions, Atmospheres ve Lontano gibi kütlese "ses-yığınları" stilinde yazdığı eserler ile elde etmiştir. Bu çalışmalar orkestral salkımları ön plana almak yerine melodi, armoni ve ritim gibi "geleneksel" müzikal parametreleri minimize ederek "tını"yı bir kompozisyon konusu olarak önermektedir. Bu çalışmanın öncelikli amacı, Lontano'nun kütlesel "ses-yığınları" stilindeki yapısını, bestecinin kendi sözleriyle, eserin temel paradoksunun " Polifoni yazılır, armoni duyulur" ikilemine uygun olarak açıklamaktır. Bu bağlamda Lontano ve Ligeti'nin müziği hakkında kaynak kitaplara ve akademik araştırma materyallerine ulaşılmaya çalışılmıştır. Fakat Türkçe yazılmış kaynaklar ve akademik araştırma materyallerinin eksikliği dolayısıyla bu çalışmayı desteklemek için yabancı dildeki araştırma ve makalelerden yararlanılmıştır. Bu tez, çalışma ve değerlendirme açısından Lontano'yu üç kısma bölmektedir. Her kısım kendi içerisinde dikey ve yatay kompozisyon parametreleri ve Lontano'nun yapısal anlamdaki analizini içerir. Tüm kaynakların ve eserin kendisinin incelenmesi sonucunda elde edilen temel bulgu, kompozisyonal bir süreç olarak Lontano'daki "ses-yığınları" stiline Ligeti'nin polifonik yapılar aracılığıyla ulaştığıdır. Bu durumun algı üzerindeki sonucu ise "ses-yığınları" ile sağlanan "Tınısal Dönüşüm"dür. Anahtar kelimeler: Ligeti, ses-yığını, tınısal-dönüşüm, analiz