Siyasal eyleme yönelik olarak Hannah Arendt'in yargı kavramsallaştırmasına dair: Özne ile izleyicinin bakış açılarını uzlaştırma denemesi

Bu tez, Arendt'in siyasal düşüncesinde yargı ile eylem arasındaki ilişkiyi araştırmakta ve dört temel argümandan oluşmaktadır. İlk olarak, Arendt'in yargı teorisinde erken yazılarındaki gelecek odaklı kapasiteye sahip özneden geç çalışmalarındaki geçmişe bakma özellikli izleyiciye bir kayma olduğunu savunan argümana karşı çıkıyorum. Her iki teorinin onun çalışmaları boyunca nasıl iç içe geçtiği ve hem erken hem de geç dönemlerinde mevcut olduğunu göstererek daha sürekli bir okumayı savunuyorum. İkinci olarak, yargı ile eylem ve ileriye ile geçmişe dönük yargı arasındaki ilişkiyi anlamada bir yol öneriyorum. Arendt'de bu bağı (yani öznenin ileriye dönük yargısı, izleyicinin geçmişe dönük yargısı, öznenin geçmişe dönük yargısı, izleyicinin gelecek odaklı geçmiş yönelik yargısı, eylem olarak yargı, eylemin ön koşulu olarak yargı, öznenin öngören geçmişe yönelik yargısı) inşa eden yargının farklı birçok uygulama alanını bulabileceğimizi gösteriyorum. Üçüncü olarak, akılcılık seviyesiyle ilgili olarak yargının arada olma (öznellik ve nesnellik arasında, akılcılık ve rasyonellik arasında) durumunu vurguluyorum ve yargı ile doğrular arasındaki ilişkiyi açıklıyorum. Dördüncü olarak, Arendt'in yargı teorisinin bu yorumunun güncel siyasal olayların analiz edilmesinde yararlı bir teorik çerçeve sunduğunu savunuyorum. Söz konusu teori, yeniliği ve siyasal eylemle ilişkili bilinç oluşturma süreçlerini kavramsallaştırmamıza izin vererek siyasal değişim, protesto hareketleri ve yeni başlangıçların oluşumunu anlamaya çalışmakta yararlı olabilecek kavramlar sunmaktadır.