The development of Hegel's immanent approach: Ancient scepticism and the method of Phenomenology of Spirit

Bu tezde antik şüpheciliği Hegel'in Tinin Fenomenolojisi kitabında başvurduğu yöntemin erken örneği olarak, Hegel'i ise şüpheciliğin hem en radikal biçimi hem de alıkonulup aşılmış hali olarak gösteren bir okuma sunulmaya çalışılıyor. Fenomenoloji ile antik şüpheciliğin kesişim noktası Sextus Empiricus'un metinlerinde sunulan Agrippa modları olarak belirleniyor: bu modlardaki prosedür ile Hegel'in Fenomenoloji'de başvurduğu prosedürün ortak noktası, dışsal bir gerekçelendirme kavrayışından vazgeçilmesidir. Tezde aynı zamanda, antik şüpheciliğin en nihayetinde bağlı kaldığı ve "yargının askıya alınması" sonucuna yol açan hakikat anlayışından da vazgeçen Fenomenoloji'nin antik şüphecilikten bir adım ileri gittiği gösterilmeye çalışılıyor. Bu adım Fenomenoloji'nin sahneleme prosedürüne başvurmasıyla ilişkilendiriliyor; salt kavramsal incelemeyle yetinmeyen Fenomenoloji farklı bilinç şekillerini kendilerini örneklendirmeye zorlar ve aksi takdirde gizli kalacak olan hakikatlerini açığa vurur.