Hoşyâr kadın'ın Mecmûʿa-i Hikâyât'ının transkripsiyonlu metni ve tahlili

İnsanoğlunun var olduğu günden beri hikâye, bir ihtiyaç olarak yaşamın içinde sürekli yer almıştır. Hikâye, eski Türk edebiyatında da sevilerek ele alınmış ve okunmuştur. Bu yönüyle bir edebi kültür hazinesi olarak günümüz araştırmacı ve okuyucularına da miras kalmıştır. Bu araştırmanın konusu Mecmûʿa-i Hikâyât da kısa tercüme hikâyelerden derlenmiş, Hoşyâr Kadın Efendi'nin elinde canlanıp eski Türk edebiyatındaki yerini almıştır. Yapılan çalışmanın ilk bölümünde eski Türk edebiyatında klasik hikâyeler, genel bir bakışla ele alındı. Ardından Mecmûʿa-i Hikâyât'ın müellifi Hoşyâr Kadın Efendi'nin hayatı hakkında bilgiler verildi. Hoşâr Kadın Efendi'nin bu eseri niçin ele aldığı irdelendi. İkinci bölümde eserdeki hikâyelerin özeti ve tahlili işlenerek eserdeki tarihi şahsiyetlerin hikâyedeki karakterleri ile olan bağıntısı ortaya konuldu. Hikâyelerdeki didaktik unsurlar ve motifler ele alındı. Üçüncü bölümde Mecmûʿa-i Hikâyât'taki hikâyelerin kaynağı, eserin dil ve üslup özellikleri ile teknik özellikleri incelendi. Son bölümde metni okurken dikkat edilen hususlar belirtilip eserin transkripsiyonlu metnine yer verildi. Metnin tıpkıbasımı tezin sonuna eklendi.