Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun idari yargıda farklılaşarak uygulanması

İdari Yargılama Usulü Kanunu, 31. maddesinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapmış olduğu atıf ile, İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda hüküm bulunmayan hallerde, hakimin davaya bakmaktan memnuiyeti ve reddi, ehliyet, üçüncü şahısların davaya katılması, davanın ihbarı, tarafların vekilleri, feragat ve kabul, teminat, mukabil dava, bilirkişi, keşif, delillerin tespiti, yargılama giderleri, adli yardım hallerinde ve duruşma sırasında tarafların mahkemenin sükununu ve inzibatını bozacak hareketlerine karşı yapılacak işlemlerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı kuralını getirmiştir.Ancak, sözü geçen müesseselere ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri, her zaman, idari yargıda aynen uygulama alanı bulamamaktadır. İdari yargının kendine özgü özellikleri, sözü geçen maddede sayılan müesseselere ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin bazen münhasıran İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda yer alan hükümler nedeniyle, bazen de, esas olarak, içtihat nedeniyle farklılaşarak uygulanmasına neden olmaktadır. Söz konusu çalışma, bu farklılaşarak uygulanmayı, doktrindeki tartışmaları göz ardı etmeden ve özellikle Danıştay kararlarını inceleyerek ele almayı amaçlamaktadır.