Humerus cisim kırıklarında intramedüller çivi uygulaması sonrası kırık iyileşmesi üzerine etkili faktörlerin retrospektif değerlendirilmesi

Humerus cisim kırıkları proksimalde pektoralis majör kasının yapışma yerinden distalde suprakondiler bölgeye kadar uzanan bölgede meydana gelen kırıklar olarak tanımlanmaktadır Tüm ortopedik yaralanmaların yaklaşık %3'ünü oluşturduğu bildirilmektedir. Humerus cisim kırıklarının tedavisindeki temel amaç, doğru hizalama, uygun uzunluk ve rotasyonu koruyarak kaynama için uygun koşulları sağlamak ve bununla birlikte eklemlerin erken dönemde hareketine olanak tanımaktır. Kanal içi çivileme tekniği uygun teknikle uygulandığında kırık kaynamasını desteklemesi, cerrahi sürenin kısa olması, minimal yara izi bırakması, enfeksiyon ve postoperatif osteomiyelit riskinin düşük olması gibi avantajlar sunar. ayrıca, bu teknik sayesinde hastalar erken dönemde hareket edebilir ve yük verebilir, bu da tedavi sürecini hasta için rahatlatan bir faktördür. Bu tek merkezli ve retrospektif çalışma, humerus cisim kırıklarında intramedüller çivi ile tedavi sonrası kırık iyileşmesini etkileyen faktörleri değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın temel odak noktası kaynamayı olumlu etkileyecek optimal intramedüller çivi çapı/isthmus oranının belirlenmesi ve humerus IMN uygulanan hastalarda distraksiyonun kaynamaya etkisinin araştırılmasıydı. Bu amaçla Kasım 2014 ile Ocak 2024 tarihleri arasında, Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji bölümünde humerus cisim kırığı sebebiyle müdahale edilen 79 hastaya hastaya kilitli intramedüller çivi uygulanmıştır. Takipten çıkan ve post op grafilerine bu sebepten ulaşılamayan 2 hasta, 1 yıllık takip sürecini tamamlamadan vefat eden 3 hasta, patolojik humerus cisim kırığı sebebiyle intramedüller çivi ile tespit yapılmış 5 hasta ve başka cerrahi tedavi yöntemleri ile tedavi uygulanmış ancak psödoartroz gelişmesi sebebiyle intramedüller çivi uygulanan 5 hasta çalışmadan dışlanmıştır. Son olarak 64 humerus cisim kırığı olan hasta ile çalışma grubu oluşturulmuştur. Tüm vakalar için intramedüller çivi çapı/isthmus çapı oranı belirlenmiştir. Hastaların 6. hafta- 3.-6.-9.-12. aylarda çekilen radyografileri incelenmiş, RUSHU skorlaması yapılarak ortalama puanlar alınmış ve kırık 81 kaynaması değerlendirilmiştir. Diğer potansiyel etkenlerin (demografik özellikler, klinik bulgular, cerrahi sonrası radyolojik ölçümler) kırık kaynaması üzerindeki etkisini belirlemek için tek değişkenli ve çok değişkenli istatistiksel değerlendirmeler yapılmıştır. Çivi çapı/isthmus oranı ile kaynama ilişkisi için uygulanan Roc analizinde İntramedüller çivi çapı/ isthmus değerinin 6. haftada Kaynama Durumunu Ön Görmede %89,3 duyarlılık %50,0 özgüllük ile "cut off" değeri 0,8242 olarak belirlenmiştir (AUC=0,761, p=0,018). Çivi Çapı/İsthmus Değerinin 3.ay Kaynama Durumunu Ön Görmede %91,4 duyarlılık %66,7 özgüllük ile "cut off" değeri 0,8152 olarak belirlenmiştir (AUC=0,825, p=0,009). Bir diğer radyolojik ölçüm olan post operatif distraksiyon mesafesinin kaynama üzerine etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. 3.-6.-9.-12. aylardaki kaynama durumu ile post operatif distraksiyon mesafesi lojistik regresyon ile değerlendirildiğinde distraksiyonun kaynamama üzerinde risk olarak anlamlı etkisi olduğu bulunmuştur. Distraksiyon miktarındaki 1 mm'lik artışın kaynamama riskini 6,257 (%95GA 1,060-36,953) kat arttırdığı görülmüştür (p=0,043). Diğer parametreler incelendiğinde alkol ve sigara kullanımının kaynama üzerine olan olumsuz etkisi istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır, kırığın diyafizer lokalizasyonu, AO/OTA sınıflaması, distraksiyon mesafesi, çivi çapı/isthmus oranı, olecranon fossa apeksi - çivi ucu arası mesafe, distal kilitleme vida sayıları, distal kilitleme vidalarının kırık hattına olan uzaklıklarının çivi uzunluğuna olan oranı ile kaynama arasında anlamlı ilişki saptanmamıştır. Hastanın yaralanmasının tarafının, yaralanma mekanizmasının, multitravma varlığının, kafa travması varlığının, kırığın açık veya kapalı olmasının ve diyabet tanısının kaynama ile ilişkisi istatistiksel olarak değerlendirildiğinde anlamlı fark saptanmamıştır