İhtilaf epistemolojisi ve Tanrı inancı

İhtilaf epistemolojisi, epistemolojinin bir alt dalı olarak özellikle son yıllarda dikkat çeken bir çalışma alanıdır. İhtilaf, birbirine denk olmayan insanlar arasında oluştuğunda beklendik olmasından dolayı ilgi çekici değilken, birbirine denk olan insanlar arasında oluştuğunda ise şaşırtıcı bir etkiye sahiptir. Nitekim, zaman zaman bazı insanların bizden farklı düşünüyor olmasını garipser ve kendimizden şüphe ederiz. İhtilaf epistemolojisinin temel problematiği; birbirine epistemik anlamda denk olan insanların herhangi bir sebepten dolayı ihtilafa düştüklerinde ne tür bir tepki vermeleri gerektiği ve bu tepkinin gerekçesinin ne olacağıdır. Bu problematiğe bir çözüm olarak üretilen farklı pozisyonların avantajlı ve dezavantajlı oldukları hususların ele alındığı bu tezde son kertede Tanrı inancı söz konusu olduğunda denkliğin mümkün olup olmadığı, mümkün göründüğü yerde ise tarafları neyin beklediği tartışılmaktadır. İddiam odur ki tüm zorluklara rağmen Tanrı inancı konusunda da ideal bir denk ihtilafının oluşması mümkündür. Bununla birlikte, uzlaşımcıların iddiasının aksine, böylesi bir durumda inancı revize etmek ya da inancı askıya almak yerine inanç sorumluluğunun bireyselliğine dayanarak kararlılıkçı olunabileceğini, yani, Tanrı inancının devam ettirilebileceğini savunuyorum. Çoğu felsefi metinde olduğu gibi bu tezde de herhangi bir şekilde nicel yöntem kullanılmamış, sunulan örneklemler yalnızca düşünce deneyleridir. Kavramlar ve iddialar felsefi analize tabi tutularak çözümlenmiş ve yeni çözüm önerileri sunulmuştur. Nitekim, mevcut literatürde sorumluluk ve bireysellik üzerinden geliştirilmiş bir savunu henüz yapılmamıştır.