İkinci dilde yazmayı özgürleştirmek: Türkiye bağlamında çok dilli yazar kimliğinin araştırılması

İkinci bir dilde akademik yazma, yazarların kimliklerini onların otobiyografik geçmişleri ve öğrenme bağlamıyla sürekli etkileşim halinde müzakere etmesini gerektirir. Bu çalışma, Türkiye bağlamında yeni başlayan akademik yazarların kimliklerini nasıl inşa ve müzakere ettiklerini ve metinlerde varlıklarını nasıl gösterdiklerini araştırmayı amaçlar. Katılımcılar, Türkiye'deki bir üniversitenin İngilizce Hazırlık Programındaki 114 Türk üniversite öğrencisidir. Bu çalışmada, veriler öğrencilerin yazı örneklerinden, katılımcılardan on ikisiyle yapılan retrospektif röportajlardan ve öğrenme bağlamından toplanan gerçek materyallerden oluşmuştur. Verilerin analizinde açıklayıcı ardışık bir tasarım benimsenmiştir. ART ANOVA kullanılarak yapılan metin analizleri yoluyla, yazarın varlığını gösteren yapıların ve söylemin aleniyetinin etkilerini incelemek için ikinci dil yazarlarının tartışmalı denemeler ve tartışma panolarında kişi zamirlerini ve derecelendirme belirteçlerini kullanım sıklığı karşılaştırılmıştır. Sonuçlar, yeni başlayan ikinci dil yazarlarının, yazarın varlığını gösteren belirteçlerinin kullanımına yönelik kaçınma stratejileri benimsediklerini ve metinlerinde kimliklerini açıkça ortaya koymaktan kaçındıklarını ortaya koydu. Tartışmalı denemeler ve tartışma panosundaki girdiler arasında metin türünün önemli bir etkisi vardı, ancak kişi zamirlerinin ve derecelendirme belirteçlerinin kullanımı arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi. Bu, özellikle utangaç olan öğrencilerin, söylem tüm sınıfa açık olmadığında kimliklerini daha görünür şekilde ifade etmeyi seçtiğini ve metin türünün öğrencilerin akademik yazıya kendini katmasında önemli rol oynadığını gösterdi.