İletişim çağında tasavvufi ve ahlaki kavramların dijitale dönüşümü

Bu tez çalışmasında, dijitalleşmenin bireylerin manevi ve ahlaki değer algısı üzerindeki etkisi incelenmiş; tasavvufi ve ahlaki kavramların animasyon ve podcast gibi dijital anlatı formatları aracılığıyla nasıl yeniden yapılandırıldığı analiz edilmiştir. Dijital medya ortamlarında özellikle çocuklara yönelik geliştirilen içeriklerin pedagojik ve tematik açıdan yeterliliğini sorgulama ihtiyacı, bu çalışmanın temel çıkış noktasını oluşturmuştur. Çalışmanın taşıdığı önem, geleneksel tasavvufi kavramların çağdaş dijital araçlar aracılığıyla sadeleştirilerek sunulmasında ve bu yolla çocukların bireysel manevi gelişimine katkı sağlayacak nitelikli içeriklerin oluşturulmasında yatmaktadır. Bu doğrultuda, altı kavram animasyon formatında (dua, kulluk, muhabbet, sabır, şükür, tevekkül), dokuz kavram ise podcast formatında (ihlâs, takvâ, vakt – ibnü'l-vakt, murâkabe, istikâmet, tevazu, hayâ, tevbe ve muhâsebe) yapılandırılmıştır. Her bir kavram, pedagojik hassasiyet esas alınarak sadeleştirilmiş; ayet ve hadislerle desteklenmiş; hikayeleştirme yöntemiyle çocuklara uygun bir anlatım diliyle yeniden kurgulanmıştır. Senaryoların tümü araştırmacı tarafından özgün şekilde kaleme alınmış, seslendirmeler ise danışman ile birlikte yürütülmüştür. Araştırma, nitel araştırma desenine uygun biçimde planlanmış ve içerik analizi yöntemi kullanılarak elde edilen veriler yorumlanmıştır. Kuramsal çerçeve, hem klasik tasavvuf literatürüne hem de dijital medya kuramlarına dayandırılarak oluşturulmuştur. Elde edilen bulgular, dijital anlatı formatlarının –özellikle animasyon ve podcast içeriklerinin– çocukların dini ve ahlaki kavramları kavrama süreçlerinde güçlü birer araç işlevi gördüğünü ortaya koymuştur. İçeriklerin görsel ve işitsel öğeleri çocukların dikkatini çekmekte; anlatılar, kavramların zihinsel olarak içselleştirilmesine ve kalıcı öğrenmenin sağlanmasına katkı sunmaktadır. Sonuç olarak, dijital medya içeriklerinin manevi eğitimde etkili biçimde kullanılabileceği ve bu alanda özgün dijital modeller geliştirmenin mümkün olduğu anlaşılmıştır