İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve aile içi ilişkilerinin incelenmesi

Çalışmanın amacı ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve aile içi ilişkilerinin incelenmesidir. Bu amaçla karma araştırma yöntemlerinden açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Nicel boyutta betimsel tarama ve ilişkisel model, nitel boyutta ise durum çalışması kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Çocuklar için Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği, Aile İlişkileri Ölçeği, Çocuk Görüşme Formu ve Ebeveyn Görüşme Formu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutuna 725 ilkokul 4.sınıf öğrencisi, nitel boyutuna ise dokuz ilkokul 4.sınıf öğrencisi ve ebeveyni tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılarak dahil edilmiştir. Nicel verilerin analizinde Bağımsız Örneklemler t Testi, ANOVA, Pearson Korelasyon ve Bonferroni testleri; nitel verilerin analizinde ise betimsel analiz uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarında dijital oyun bağımlılığı ile engelleyici aile ilişkileri arasında negatif, destekleyici aile ilişkileri arasında pozitif yönlü ilişki olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin dijital oyun bağımlılıklarında yaş, kardeş sayısı, anne eğitim düzeyi, odaya sahip olma ve aile ile geçirilen zaman değişkenlerine göre anlamlı fark bulunmazken; cinsiyet, algılanan okul başarısı, baba eğitim düzeyi, dijital araca sahip olma ve dijital oyun oynama süresi değişkenlerine göre anlamlı fark saptanmıştır. Engelleyici aile ilişkilerinde cinsiyet, algılanan okul başarısı, anne-baba eğitim düzeyi, dijital oyun oynama süresi ve aile ile geçirilen zamana göre anlamlı fark bulunurken; destekleyici aile ilişkilerinde ise kardeş sayısı, algılanan okul başarısı, anne-baba eğitim durumu, dijital araca sahip olma, dijital oyun oynama süresi, odaya sahip olma ve aile ile geçirilen süreye göre anlamlı fark bulunmaktadır. Görüşmelerde hem öğrenciler hem de ebeveynlerin çoğu dijital oyunların aile içi ilişkileri etkilediği yönünde görüş bildirmişlerdir.