Theses supervised by Doç. Dr. Murat Çalışoğlu
12 theses · Ağrı İbrahim Çeçen University
4. sınıf sosyal bilgiler dersinde senaryo temelli öğrenme yönteminin öğrencilerin başarılarına etkisi
Araştırmanın amacı, Senaryo Temelli Öğrenme yöntemi etkinliklerinin ilkokul 4. Sınıf öğrencilerinin Sosyal Bilgiler dersi "İnsanlar, Yerler ve Çevreler" ünitesinde akademik başarısına olan etkisini incelemektir. Bu çalışmada hem nicel hem de nitel araştırma yöntemi birlikte kullanılmıştır. Nicel Araştırma yöntemlerinden ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel desen ve nitel araştırma desenlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Bu araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında Ağrı İli Patnos İlçesinde Millî Eğitim Bakanlığına bağlı Atatürk İlkokulu, Sütlüpınar İlkokulu ve 75.yıl ilkokulunda 4. Sınıfta öğrenim gören deney grubunda 78 ve kontrol grubunda 74 olmak üzere toplam 152 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma başlamadan önce deney ve kontrol gruplarının akademik başarı yönünden denkliğini belirlemek amacıyla başarı testi ön test olarak uygulanmış, deney ve kontrol gruplarının başarısında anlamlı farklılık gözlemlenmemiştir. Uygulama süresi boyunca deney grubunda dersler kontrol grubundan farklı olarak Senaryo Temelli Öğrenme yöntemine uygun olarak işlenmiştir. Araştırmanın nicel verilerinin toplanmasında İrevül Hamlı (2011) tarafından geliştirilen ve güvenirlik katsayısı (KR20= 0,79) olan başarı testi kullanılmıştır. Nitel verilerin toplanmasında ise araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde SPSS 22.0 paket program, nitel verilerin analizi ise içerik analizi kullanılarak yapılmıştır. Araştırmanın nicel bulgularına göre deney ve kontrol gruplarının başarı son test puanları deney grubu lehine anlamlı çıkmıştır. Ayrıca araştırma sürecinde uygulama yapan öğretmen görüşlerinden elde edilen nitel bulgulara göre senaryo temelli öğrenme yönteminin Sosyal Bilgiler dersinde uygulanabilir bir yöntem olduğu, öğrenme sürecinde öğrencinin aktif olarak bilgiye kendisinin ulaştığı ve yaparak yaşayarak öğrenmeyi desteklediği ortaya çıkmıştır. Araştırma sonucunda, Senaryo Temelli Öğrenme yöntemi ile deney grubunda işlenen derslerin, kontrol grubuna göre öğrenci başarısını daha çok artırdığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca öğretmen görüşlerinden hareketle Senaryo Temelli Öğrenme yönteminin yaparak yaşayarak öğrenmeyi desteklediği, öğrenci başarısında etkili olduğu ve Sosyal Bilgiler dersi konularına uygun bir yöntem olduğu sonuçları elde edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Sosyal Bilgiler, Senaryo Temelli Öğrenme, Başarı, Öğretmen Görüşü
İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin kodlama eğitimine yönelik tutumları
Çağımızın gereksinimleri ele alındığında, tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de kodlama ve robotik eğitimi büyük önem kazanmıştır. Bu önem ile birlikte kodlamayla ilgili eğitimin çocuklara uygun içeriklerin hazırlanmasını bir ihtiyaç haline getirmiştir. Bu çalışmanın amacı, kodlama eğitimi alan ilkokul öğrencilerinin kodlama eğitimine yönelik tutumlarını çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Bu çalışmanın önemi, çalışmadan elde edilen bulgular neticesinde öğrenci tutumları temel alınarak hazırlanan eğitim içeriklerinin hem öğretmenlerin hem de öğrencilerin kodlama eğitimine yönelik etkililiğini artırabileceğinin düşünülmesidir. Çalışmada Nicel Araştırma Yöntemine dayalı "Tarama Modeli" yöntemi uygulanmıştır. Çalışma, Ağrı ilinde 2020-2021 eğitim ve öğretim yılında ilkokul 4.sınıfta eğitim gören 834 öğrenci ile yapılmıştır. Bu çalışmada 41 maddeden oluşan kodlama eğitimine yönelik tutum ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise istatistik paket programı kullanılarak öğrencilerin demografik özelliklerine yönelik frekans analizleri, ölçeğin güvenirlik ve merkezi dağılım ölçütlerinin analizleri, Mann Whitney U analizleri ve Kruskal Wallis analizleri uygulanmıştır. Analiz sonuçlarına göre öğrencilerin; cinsiyetleri, bilgisayar sahibi olma durumları, ailelerinin ekonomik durumları, kodlama eğitiminin kolay olup olmadığı düşünceleri, kodlamanın ileride iş bulmayı kolaylaştıracağı düşünceleri, kodlamayı günlük hayatta kullanılabileceğine yönelik düşünceleri ve kodlama dersinde öğrendiklerini başka derslerde kullanma düşüncelerine göre kodlama eğitimine yönelik tutumlarında anlamlı bir farklılık saptanmış olup diğer değişkenler bakımından anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Anahtar Kelimeler: KODLAĞRI, Kodlama, İlkokul, Kodlama Eğitimi, Sınıf Eğitimi
Sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygılarını incelemek için geçerli ve güvenilir bir ölçek geliştirmek ve sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygılarını incelenmektir. Sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygılarının; cinsiyet, görev yaptıkları yer, mesleki kıdem, şu anda okuttukları sınıf, okuttukları sınıf türü, daha önce birleştirilmiş sınıf okutma değişkenlerine göre farklılaşma durumları gösterip göstermediği incelenmiştir. Sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygılarını incelemek amacı ile yürütülen bu çalışma iki aşamadan oluşmaktadır. Çalışmanın birinci aşamasında sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygılarını belirlemeye yönelik kaygı ölçeği geliştirmek için 2019-2020 eğitim öğretim yılında Ağrı il merkezi ve merkeze bağlı köy okullarında görev yapan 451 sınıf öğretmeni ile çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında ise, 2021-2022 eğitim öğretim yılında Ağrı il merkezi, merkez köyleri, ilçeleri ve ilçe merkezine yakın köy okullarında görev yapan 724 sınıf öğretmeni ile çalışılmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama araştırması kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen " Sınıf Öğretmenliği Mesleki Kaygı Ölçeği" ve araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Analizlerde, Açımlayıcı faktör analizi, doğrulayıcı faktör analizi, normallik varsayımı ve değişkenler arasındaki farklılaşmayı test etmek için t- testi ve ANOVA kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre sınıf öğretmenlerinin genel mesleki kaygı düzeylerinin orta sevide olduğu tespit edilmiştir. Sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygı düzeylerinin, mesleki kıdem ve görev yaptıkları yer değişkenlerine göre anlamlı bir biçimde farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Cinsiyet, şu anda okuttukları sınıf, okuttukları sınıf türü ve daha önce birleştirilmiş sınıf okutma durumunun ise sınıf öğretmenlerinin mesleki kaygı düzeyinde anlamlı biçimde farklılaşmaya neden olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kaygı, mesleki kaygı, sınıf öğretmeni.
Kodlama eğitimi üzerine ilişkin paydaş (İdareci, öğretmen ve öğrenci) görüşlerinin incelenmesi
Teknoloji her alanda olduğu gibi eğitimde de oldukça önemli bir yer tutmaktadır. Eğitim sisteminin birçok alanında kullanılan teknolojik araç ve gereçlerle eğitim ve öğretim daha kalıcı hale gelmektedir. Kodlama eğitimi de teknoloji ve eğitimin bütünleşmesi konusunda önemli bir alan olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu araştırmada Ağrı il, ilçe ve şehir merkezlerinde bulunan ilkokuldaki paydaşların(idareci, öğretmen ve öğrenci) kodlama eğitimine yönelik görüşlerini incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması desenine göre yürütülmüştür. Çalışma grubu Ağrı ilinde görev yapan gönüllülük esasına dayalı 61 sınıf öğretmeni, 15 idareci ve verilerin toplandığı okullarda 3. ve 4. sınıflarda öğrenim gören 127 öğrenciden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak alanyazından ve alanında uzman kişilerin görüşlerinden yararlanılarak araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Yazılı olarak toplanan veriler betimleyici istatistikle analiz edilmiştir. Görüşleri alınan öğretmenler kodlama eğitiminin öğrencilerin yaratıcı düşünme ve problem çözme gibi üst düzey becerilerini geliştirdiği, sınıf ortamını eğlenceli hale getirdiği gibi olumlu görüşler bildirmişlerdir. Olumsuz görüşler bildiren öğretmenler ise okulun fiziki şartlarının yetersiz olması nedeniyle yapılan çalışmaların kağıt üzerinde kaldığını ve kendilerine verilen hizmet içi eğitimlerin bu konuda yetersiz olduğunu belirtmişlerdir. İdarecilerin olumlu görüşleri ise kodlamanın öğrencilerde yaratıcılık ve hayal güçlerini geliştirdiği, bilişsel becerilerine katkı sağladığı ve eğitimi somut hale getirdiği gibi görüşler etrafında toplanmıştır. İdareciler kodlamanın maddi ve fiziki imkânsızlıklardan ötürü tam anlamıyla amacına ulaşamadığı, bilgisayar başında sosyalleşmenin daha az olduğu, eğitimin kağıt üzerinde kaldığı ve teknoloji bağımlılığına sebep olduğu gibi olumsuz görüşlere yer vermişlerdir. Öğrenciler olumlu anlamda kodlama eğitimi çerçevesinde resim ve boyama etkinliklerinden hoşlandıklarını, kodlamayı düşündürücü bulduklarını ifade ederken okulda ve evde kodlama yapabilecekleri bilgisayarlarının olmamasını olumsuz görüş olarak ifade etmişlerdir.
Sınıf öğretmenlerinin örgütsel adalet algılarının incelenmesi (Bir karma yöntem araştırması)
Araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin örgütsel adalet algılarını belirlemektir. Araştırmada karma yöntemin açımlayıcı sıralı deseni kullanılmıştır. Bu desene göre önce nicel veriler daha sonra nitel veriler toplanmıştır. Araştırmanın uygulama kısmı iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci aşamada 287 sınıf öğretmenine ölçek uygulanmıştır. Araştırmanın ikinci aşamasında ise 36 öğretmenle yarı yapılandırılmış görüşme gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak, Niehoff ve Moorman (1993) tarafından geliştirilen ve Polat (2007)'Türkçeye uyarlanan Örgütsel Adalet Ölçeği ile araştırmacı tarafından geliştirilen Öğretmen Görüşme Formu kullanılmıştır. Anketlerin analizinde normallik testi, parametrik testlerden bağımsız örneklem t testi, tek yönlü varyans analizi ve Post Hoc çoklu karşılaştırma testlerinden Tukey testi uygulanmıştır. Yarı yapılandırılmış görüşme formunun analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde aritmetik ortalama, yüzde ve frekanslardan yararlanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin sonuçlarına göre öğretmenlere verilen ödüllerin adil dağıtıldığı, idarecilerin öğretmenlere yaklaşımının genel olarak pozitif olduğu tespit edilmiştir. Bazı öğretmenler, idarecilerin cinsiyet ayrımı yapması ve adil olmayan tutumlarından dolayı okuldan ayrılmak istediklerini ifade etmişlerdir. Anahtar Kelimeler: Adalet, örgütsel adalet, okulda adalet
Uzaktan eğitim sürecine duyulan güvenin ilkokul paydaş (öğretmen, idareci, veli) görüşlerine göre incelenmesi
Bu çalışmanın amacı uzaktan eğitim sürecine duyulan güveni ilkokul paydaş (öğretmeni idareci, veli) görüşlerine göre incelemektir. Bu amaçla çalışmada tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu kolay ulaşılabilir örnekleme yoluyla seçilmiş olup; 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Ağrı'da görev yapmakta olan 28 ilkokul idarecisi, 150 sınıf öğretmeni ve bu ilde ikamet eden 201 ilkokul velisinden oluşmaktadır. Katılımcıların görüşlerini almak için kullanılan yarı yapılandırılmış görüşme formunda ilkokul idarecilerine 5, sınıf öğretmenlerine 7 ve ilkokul velilerine ise 4 soru sorulmuştur. Elde edilen veriler betimsel analiz ile analiz edilmiştir. Bulgular incelendiğinde ilkokul paydaşlarının uzaktan eğitim sürecinde kullanılan dijital uygulamaları genel anlamda güvenilir buldukları, ancak tüm paydaşların uzaktan eğitimle karşılaştırıldığında geleneksel eğitimi daha güvenilir gördükleri sonucuna ulaşılmıştır. Paydaşlar bu süreçte en çok maddi imkansızlıklardan kaynaklı sorunlar, internet erişimi ve alt yapı sorunları, katılım azlığı ve devamsızlık sorunları yaşamalarından dolayı güvenlerinin zedelendiğini belirtmişlerdir. Sınıf öğretmenlerinin ders verme ile ilgili yeterlik boyutunda kendilerine güven duydukları ancak öğretmenlerin uzaktan eğitim sürecinde görev ve sorumluluklarını yerine getirmedikleri için velilere güven duymadıkları ortaya çıkmıştır. Çalışma sonucunda uzaktan eğitimin geleneksel eğitimin yerini tutamasa da eğitim-öğretimin devamını sağladığı ve sağlık açısından koruduğu için paydaşlara az da olsa güven duygusu verdiği görülmüştür.
İlkokul 4. sınıf Sosyal Bilgiler dersinde uygulanan altı şapkalı düşünme tekniğinin öğrencilerin akademik başarısına ve problem çözme becerilerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, altı şapkalı düşünme tekniği kullanımının öğrencilerin akademik başarısı ve problem çözme becerilerine etkisini araştırmaktır. Araştırmada 4. Sınıf Sosyal Bilgiler dersi "Bilim, Teknoloji ve Toplum" ünitesine yönelik olarak altı şapkalı düşünme tekniğinin kullanıldığı etkinlikler hazırlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 2022-2023 eğitim öğretim yılında Muş ili şehir merkezinde bulunan bir devlet okulunda 65 kişi 4. Sınıf öğrencilerinden oluşmaktadır. Araştırmada deneysel desenlerden ön-test son-test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma deney ve kontrol grubu olmak üzere iki şubede yapılmıştır. Deney grubu 33, kontrol grubu 32 kişiden oluşmaktadır. Uygulama öncesinde altı şapkalı düşünme tekniğine yönelik olarak hazırlanan etkinlikler haftada 3 ders saati kullanılarak 5 hafta boyunca uygulanmıştır. Araştırma verileri Şenyurt (2022) tarafından geliştirilen "Bilim, Teknoloji ve Toplum ünitesi başarı testi" ile Serin, Bulut Serin ve Saygılı (2010) tarafından geliştirilen "İlköğretim Düzeyindeki Çocuklar İçin Problem Çözme Envanteri" ile elde edilmiştir. Araştırmada ulaşılan veriler bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; altı şapkalı düşünme tekniği kullanılan deney grubu öğrencilerin başarı düzeylerinin olumlu etkilendiği, mevcut programdaki yöntem ve tekniklerin kullanıldığı kontrol grubu başarısında ise anlamlı fark olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Bunun yanı sıra altı şapkalı düşünme tekniğinin mevcut programdaki yöntem ve tekniklere göre başarıyı artırmada daha etkili olduğu görülmüştür. Altı şapkalı düşünme tekniği problem çözme becerilerine olan etkisinde anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Deney grubuna uygulanan kalıcılık testi ve son test puanları karşılaştırıldığında ise altı şapkalı düşünme tekniğinin problem çözme becerilerine zamanla olumlu yönde etki ettiği yorumu yapılabilir. Bu sonuçlar doğrultusunda, öğrenci başarısını artırmak için sosyal bilgiler ve diğer derslerde altı şapkalı düşünme tekniğine daha sık yer verilmesi ve farklı kademelerde kullanılması önerilmektedir.
İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ile sosyal-duygusal-ahlaki gelişimlerinin ve dijital oyun deneyimlerinin incelenmesi
Bu çalışmada ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılıkları ile sosyal duygusal ve ahlaki gelişimleri arasındaki ilişkiyi incelemek, çocukların dijital oyun deneyimlerini detaylı bir şekilde ortaya koymak amaçlanmıştır. Karma yöntem ve açımlayıcı sıralı desen ile yürütülen çalışmanın nicel aşamasında dördüncü sınıfa devam eden 1124 öğrenciye; nitel aşamasında ise dördüncü sınıfa devam eden 49 öğrenciye ulaşılmıştır. Nicel aşamada veriler Hazar ve Hazar'ın (2017) "Çocuklar İçin Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği" ve Bozgun ve Baytemir'in (2019) "Sosyal-Duygusal ve Ahlaki Gelişim Ölçeği" ile toplanmıştır. Nitel aşamada ise araştırmacı tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Toplanan veriler istatistik paket programı aracılığıyla; betimsel istatistikler, t testi, tek yönlü varyans analizi (Anova), Tukey, Bonferronni, Tamhane ve Pearson Korelasyon analizleri ile analiz edilmiştir. Nitel verilerin analizinde ise betimsel istatistiklerle desteklenen içerik analizi yapılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin dijital oyun bağımlılıkları ile sosyal duygusal ve ahlaki gelişimleri arasında negatif yönde ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Öğrencilerin dijital oyun bağımlılığı konusunda riskli grupta yer aldığı, gün içinde dijital oyunlara fazla zaman ayıran öğrencilerin ve erkek çocukların dijital oyun bağımlılıklarının daha yüksek olduğu ancak dijital oyun bağımlılığının yaşa, kardeş sayısına, ebeveyn öğrenim düzeyine, aylık gelir düzeyine ve ebeveyn çalışma durumuna göre farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Yine dijital oyun bağımlılığının çocukların kendilerine ait oda olma durumuna ve evde internet bağlantısı olma durumuna göre de anlamlı fark göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilere uygun seçenekler sunulduğunda dijital oyunlar yerine çocuk oyunlarını tercih ettikleri, öğrencilerin dijital oyunlar dışında sıklıkla arkadaşlarıyla çocuk oyunları oynadıkları, ailelerin de dijital oyunlar yerine çocuk oyunları oynanmasını istediği görülmüştür. Öğrencilerin dijital oyun seçiminde ise oyunların içeriğine, etkilerine, oyun tasarımına ve çeşitli diğer kriterlere dikkat ettikleri, dijital oyunların öğrencileri hem olumlu hem de olumsuz açıdan etkilediği görülmüştür. Ulaşılan sonuçlar alan yazın dikkate alınarak tartışılmış, ailelere, eğitimcilere ve araştırmacılara bazı öneriler sunulmuştur.
İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve aile içi ilişkilerinin incelenmesi
Çalışmanın amacı ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dijital oyun bağımlılığı ve aile içi ilişkilerinin incelenmesidir. Bu amaçla karma araştırma yöntemlerinden açıklayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Nicel boyutta betimsel tarama ve ilişkisel model, nitel boyutta ise durum çalışması kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Çocuklar için Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği, Aile İlişkileri Ölçeği, Çocuk Görüşme Formu ve Ebeveyn Görüşme Formu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutuna 725 ilkokul 4.sınıf öğrencisi, nitel boyutuna ise dokuz ilkokul 4.sınıf öğrencisi ve ebeveyni tesadüfi örnekleme yöntemi kullanılarak dahil edilmiştir. Nicel verilerin analizinde Bağımsız Örneklemler t Testi, ANOVA, Pearson Korelasyon ve Bonferroni testleri; nitel verilerin analizinde ise betimsel analiz uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarında dijital oyun bağımlılığı ile engelleyici aile ilişkileri arasında negatif, destekleyici aile ilişkileri arasında pozitif yönlü ilişki olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin dijital oyun bağımlılıklarında yaş, kardeş sayısı, anne eğitim düzeyi, odaya sahip olma ve aile ile geçirilen zaman değişkenlerine göre anlamlı fark bulunmazken; cinsiyet, algılanan okul başarısı, baba eğitim düzeyi, dijital araca sahip olma ve dijital oyun oynama süresi değişkenlerine göre anlamlı fark saptanmıştır. Engelleyici aile ilişkilerinde cinsiyet, algılanan okul başarısı, anne-baba eğitim düzeyi, dijital oyun oynama süresi ve aile ile geçirilen zamana göre anlamlı fark bulunurken; destekleyici aile ilişkilerinde ise kardeş sayısı, algılanan okul başarısı, anne-baba eğitim durumu, dijital araca sahip olma, dijital oyun oynama süresi, odaya sahip olma ve aile ile geçirilen süreye göre anlamlı fark bulunmaktadır. Görüşmelerde hem öğrenciler hem de ebeveynlerin çoğu dijital oyunların aile içi ilişkileri etkilediği yönünde görüş bildirmişlerdir.
Hayat Bilgisi dersinde istasyon tekniği kullanımının öğrencilerin akademik başarısı ve sorumluluk değeri üzerindeki etkisi
Bu çalışmanın amacı, Hayat Bilgisi dersinde istasyon tekniği kullanımının öğrencilerin akademik başarısı ve sorumluluk değeri üzerindeki etkisini araştırmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ağrı ilinde bulunan bir ilkokuldaki 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, 30 kişi deney grubu ve 28 kişi kontrol grubu olmak üzere iki farklı şubede gerçekleştirilmiştir. Araştırma, 5 haftalık süreçte tamamlanmıştır. Araştırmanın ilk haftasında istasyon tekniğine ait bilgiler verilerek ön testler uygulanmış, ardından 3 haftalık istasyon tekniği uygulama süreci gerçekleştirilerek, son hafta ise son testler uygulanıp verilerin analizi yapılmıştır. Araştırma verileri, Yıldız (2022) tarafından geliştirilen Doğada Hayat Öğrenme Alanı "Akademik Başarı Testi" ile Özdemir (2021) tarafından geliştirilen "Sorumluluk Değeri Değerlendirme Ölçeği" ile toplanmış ve bir istatistik paket programı ile analiz edilerek yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda; deney ve kontrol gruplarının akademik başarı son test puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık ortaya çıkmıştır. Bu bulgu, Hayat Bilgisi dersinde istasyon tekniğinin öğrencilerin akademik başarı düzeylerini artırmada mevcut programa göre daha etkili bir teknik olduğunu göstermiştir. Deney ve kontrol gruplarının sorumluluk ölçeği son test puanları arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı bulgusu elde edilmiştir.
4. sınıf sosyal bilgiler dersinde kullanılan istasyon tekniğinin öğrencilerin akademik başarısına ve iş birliği becerisine yönelik etkisinin incelenmesi
Bu çalışmada ilkokul 4. sınıf sosyal bilgiler dersi "Üretim, Dağıtım ve Tüketim" öğrenme alanının, istasyon tekniği kullanılarak öğretiminin; öğrencilerin, akademik başarıları, iş birliği becerileri ve öğrenimlerinin kalıcılığı üzerindeki etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Deneysel desen araştırma yöntemlerinden ön test ve son test gruplu yarı deneysel desen modeli ile yapılan bu çalışma, 2023-2024 eğitim öğretim yılında Ağrı ili Patnos ilçesinde 4. sınıfa devam eden otuz sekiz öğrenci ile yürütülmüştür. Araştırma verilerinin toplanması aşamasında öğrencilerin akademik başarı düzeylerini ölçmek amacıyla geliştirilen "4. Sınıf Sosyal Bilgiler Üretim Dağıtım ve Tüketim Öğrenme Alanı Akademik Başarı Testi" (Şahin Güneri 2022) ile öğrencilerin iş birliği becerilerini belirlemek için Özdemir (2021) tarafından geliştirilen "İş Birliği Becerisi Değerlendirme Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada belirtilen öğrenmeye yönelik kalıcılığı belirlemek amacıyla beş hafta süren deneysel süreçten beş hafta sonra kalıcılık testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, istasyon tekniğiyle desteklenen eğitimin, geleneksel öğretime kıyasla öğrencilerin, akademik başarılarını önemli ölçüde artırarak akademik performanslarını yükselttiğine; öğrencilerin iş birliği becerisi düzeylerini anlamlı düzeyde artırarak kayda değer bir etki oluşturduğuna ulaşılmıştır. Ancak başarının ve becerinin kalıcılığı bakımından belirli bir süre geçtikten sonra bir miktar düşüş yaşanarak bu kazanımların azaldığı görülmüştür. Buna karşılık, geleneksel öğretim yöntemlerinin uygulandığı kontrol grubunda, akademik başarı ve iş birliği becerisi bakımından elde edilen puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ulaşılan sonuçlar, alan yazın göz önünde bulundurularak tartışılmış, öğretim yöntemlerinin ve programlarının geliştirilmesine, öğretmenlerin mesleki gelişimlerine, öğrencilerin gelişimlerine ve gelecek araştırmalara yönelik bazı öneriler sunulmuştur.
4. sınıf sosyal bilgiler dersinde eğitsel oyunun finansal okuryazarlık becerisi ve sorumluluk değerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmada eğitsel oyunun, finansal okuryazarlık becerisine, sorumluluk değerine ve öğrenmelerin kalıcılığına etkisini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu 2023-2024 eğitim öğretim yılında Ağrı ili Patnos ilçesinde 4. sınıfa devam eden 38 öğrenciden oluşmaktadır. Nicel araştırma yöntemlerinden yarı deneysel desen ile yürütülen çalışmada, veri toplama aracı olarak Yılmaz ve arkadaşları (2022) tarafından geliştirilen "Çocuklar İçin Finansal Okuryazarlık Ölçeği" ve Özdemir (2021) tarafından geliştirilen "Sorumluluk Değeri Değerlendirme Ölçeği" kullanılmıştır. Toplanan veriler, bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda; eğitsel oyun yönteminin uygulandığı deney grubunda finansal okuryazarlık becerisi ve sorumluluk değeri açısından anlamlı fark belirlenmiştir. Geleneksel yöntemlerin uygulandığı kontrol grubunda ise anlamlı fark görülmemiştir. Ayrıca çalışmada eğitsel oyun yönteminin, öğrencilerin finansal okuryazarlık ve sorumluluk düzeylerinde oluşturduğu olumlu etkinin zaman içinde de korunabildiğine ve kalıcı olduğuna ulaşılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda, ilkokul sosyal bilgiler dersinde eğitsel oyun gibi aktif öğrenmeye dayalı yöntemlere daha fazla yer verilmesi ve farklı kademelerde kullanılması önerilmektedir.