İlkokul öğretmenlerinin öğrenme öğretme sürecinde düşünmeyi öğretmeye yönelik yaptıkları etkinlikler ve düşünmeyi öğretmeye yönelik özyeterlik algısı arasındaki ilişki

Bu araştırmanın amacı ilkokul öğretmenlerinin öğrenme öğretme sürecinde düşünmeyi öğretmeye yönelik yaptıkları etkinlikler ve düşünmeyi öğretmeye yönelik özyeterlik algısı arasındaki ilişkileri incelemektir. Genel tarama modellerinden tekil tarama modeli, ilişkisel tarama modeli ve nedensel karşılaştırma deseni kullanılan araştırmanın örneklemini 2021-2022 eğitim öğretim yılında Balıkesir il merkezi, ilçe ve kırsal mahallerinde görev yapan 407 ilkokul öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama araçları olarak Dilekli ve Tezci'nin (2015a, 2015b) geliştirmiş oldukları "Öğretmenlerin Düşünme Becerilerinin Öğretimine Yönelik Sınıf İçi Uygulamalar Ölçeği (DBÖ)" ile yine Dilekli ve Tezci'nin (2015b) geliştirmiş oldukları "Öğretmenlerin Düşünme Becerisi Öğretimine Yönelik Özyeterlik Algısı Ölçeği (DBÖA)" kullanılmıştır. Yapılan araştırmanın verilerinin analizinde Bağımsız Gruplar t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Kruskal Wallis H Testi ve Kolerasyon analizi kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS paket programından yararlanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre mesleki kıdemi 21 yıl ve üstü öğretmenlerin derslerinde düşünme becerisi öğretimine yönelik daha fazla etkinliğe yer verdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Öğretmenlerin cinsiyeti açısından düşünme becerilerinin öğretimine yönelik yaptıkları etkinliklerde farklılık bulunurken diğer demografik özellikler bakımından anlamlı farklılaşma gözlenmemiştir. İlkokul öğretmenlerinin düşünme becerilerinin öğretiminde özyeterlik algılarının düzeyinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca ilkokul öğretmenlerinin düşünme becerisi öğretimine yönelik yaptıkları etkinlikler ile öğretmenlerin mesleki özyeterlik algıları arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki bulunmuştur.