İlkokulda çocuklar için felsefe uygulayıcılarının deneyimlerinin incelenmesi

Bu araştırma, Türkiye'de ilkokul düzeyinde "Çocuklar İçin Felsefe (P4C)" uygulamalarını yürüten sınıf öğretmenlerinin deneyimlerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada olgubilim deseninden yararlanılmıştır. Çalışmanın amacı, öğretmenlerin P4C'yi yorumlama biçimleri, uygulama süreçlerinde benimsedikleri stratejiler ve karşılaştıkları güçlüklerle başa çıkma biçimlerini derinlemesine anlamaktır. Araştırmada altı katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmış ve araştırmacı günlüğü de veri setine dâhil edilmiştir. Veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiş; bulgular dört ana tema altında sınıflandırılmıştır: Çocuk, Öğretmen Yeterlilikleri, Öğrenme-Öğretme Süreçleri ile Felsefi Anlayış ve Toplum. Bulgular, P4C yaklaşımının çocukların eleştirel, yaratıcı, yansıtıcı, argümantatif, analojik, özenli ve iş birliğine dayalı düşünme becerilerini geliştirdiğini; öğretmenlerin ise bu süreçte kolaylaştırıcı bir rehber rolü üstlendiklerini ortaya koymaktadır. Uygulamalarda sınıf öğretmenlerinin felsefi donanıma sahip olmalarının önemi vurgulanmakta; yeterli eğitsel altyapı eksikliği, zaman kısıtı, kültüre özgü uyaran yetersizliği ve müfredatla entegrasyon sorunları temel zorluklar arasında gösterilmektedir. Bu bağlamda çalışma, Türkiye'de P4C uygulamalarının pedagojik boyutuna ve öğretmen deneyimlerine ilişkin özgün bulgular sunmakta; yaklaşımın eğitim sistemine entegrasyonuna yönelik öneriler geliştirmektedir.