İmla kılavuzlarındaki Arapça kelimelerin imlasındaki değişimler

Bu tez çalışması, 1928–2021 yılları arasında yayımlanan Türk Dil Kurumu (TDK) İmla Kılavuzları temelinde Arapça kökenli kelimelerin yazımında meydana gelen değişiklikleri tarihsel bir perspektifle incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, Harf Devrimi sonrasında dilde sadeleşme süreciyle birlikte Arapça kökenli kelimelere yönelik imla tercihleri, dönemsel olarak karşılaştırmalı biçimde değerlendirilmiştir. Tezin ilk bölümünde Harf Devrimi'nin Türk yazı dili üzerindeki etkileri ve bu devrimin ardından dildeki yabancı unsurların azaltılmasına yönelik izlenen politikalar ele alınmıştır. Bunu takiben 1928'den başlayarak 2021 yılına kadar yayımlanan İmla Kılavuzlarındaki değişiklikler; düzeltme işareti, kesme işareti, uzun ünlülerin gösterimi, nispet eki (-î), Arapça tarif harflerinin yazımı ve fonetik uyum gibi başlıklar altında detaylı biçimde incelenmiştir. Çalışmanın bulguları, yazım normlarının yalnızca fonetik ve morfolojik gerekliliklerle değil; aynı zamanda dönemsel dil politikaları, kültürel yönelimler ve halk dili ile yazı dili arasındaki denge arayışı çerçevesinde şekillendiğini göstermektedir. Özellikle 1975 sonrası kılavuzlarda sadeleşme ve halk telaffuzuna yaklaşma eğilimi öne çıkarken 2021 yılında bu eğilim işlevsel şapka kullanımı ve fonetik adaptasyonla sistematik hâle getirilmiştir. Bu tez, Türk yazım tarihi ve dil planlaması literatürüne önemli bir katkı sunmakta; Arapça kökenli kelimelerin yazımındaki dönüşümü, dilde standardizasyon ve modernleşme süreçleri bağlamında disiplinlerarası bir yaklaşımla ortaya koymaktadır.