Bilgisayar Destekli Dil Öğrenimi (BDDÖ) uygulamalarının, yabancı dil öğrencilerinin kelime kullanımları ve öğrenen özerkliği seviyeleri ile tutumları üzerindeki etkisi

Bilgisayar Destekli Dil Öğrenimi (BBDÖ) uygulamalarının kelime çalışması için kullanımındaki yaygın gelişmeler ve bunun sonucunda muazzam bir ivme kazanan Öğrenci Özerkliği (ÖÖ) kavramı; kelime edinimi, teknoloji ve öğrenci özerkliği arasındaki karmaşık ilişkinin incelenmesini son derece önemli hale getirmiştir. Bu nedenle, bu çalışma, İngilizce'yi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin BDDÖ uygulamalarını özerk bir şekilde kullanımının, yazılı kelime kullanımları ile ÖÖ seviyeleri ve tutumları üzerindeki etkisini, Türkiye'deki bir özel üniversite bağlamında araştırmayı amaçlamaktadır. 11 haftalık araştırma boyunca deney grubundaki katılımcılar BDDÖ tabanlı kelime çalışma materyallerinden yararlanırken, kontrol grubundaki öğrenciler geleneksel, kağıt üstünde hazırlanmış materyallerden faydalanmışlardır. Katılımcılardan: 1) İlk testleri, 2) Son testleri, ve 3) Yazılı ödevleri aracılığıyla elde edilen veriler, bir dizi parametrik ve parametrik olmayan testlerle niceliksel olarak analiz edilmiştir. Katılımcılardan alınan toplam altı yazılı ödevin analizi, BDDÖ'nün kelime çalışması için özerk şekilde kullanımının, katılımcıların sözcük kullanımı üzerinde kısa vadede anlamlı bir etkisi olmadığını; ancak uzun vadede bakıldığında iki grubun sözcük kullanımları arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark olduğunu ortaya çıkarmıştır. Benzer şekilde, BDDÖ kullanıcılarının, ilk yazılı ödevlerinden son ödevlerine kadarki süreçte, hedef kelime kullanımlarında kademeli bir artış deneyimledikleri gözlemlenmiştir. Ayrıca, her iki çalışma yönteminin de kelime hatırlanması açısından faydalı olduğu tespit edilirken, BDDÖ kullanıcılarının, kontrol grubundaki katılımcılara kıyasla anlamlı derecede daha yüksek bir oranda kelime hatırladıkları da ortaya çıkmıştır. Son olarak, iki grubun İlk- ve Son- testleri arasında yapılan kıyaslamalar, katılımcıların öğrenen özerkliği seviyeleri veya tutumları arasında anlamlı bir fark olmadığını ortaya koymuştur.