Bilgi yönetimi yetkinliklerinin yeni ürün geliştirme ve şirket performansına etkisi - bir yapısal eşitlik modelleme çalışması

Bilgi yönetimi işletmeler için yönetilmesi gereken bir meydan okuma olduğu kadar rekabet avantajı sağlama adına da büyük bir potansiyeldir. Yöneticiler, bilgi bazlı varlıklarını nasıl daha iyi ölçüp yönetebileceklerini bilmek isterler.Bu tez, bilgi yönetimi kolaylaştırıcıları, bilgi yaratma süreci, yeni ürün geliştirme yetkinliği ve algılanan şirket performansı arasındaki ilişkileri ortaya koyan teorik bir modelin oluşturulması ve yapısal eşitlik modelleme yöntemi ile analiz edilmesini içermektedir. Çalışmada, bilgi yaratma modelini baz alan bilginin süreç odaklı perspektifi geliştirilmekte ve literatürde yer alan bir modele, iş stratejileri ve pazar dinamikleri de eklenerek daha kapsamlı yeni bir model oluşturulmaktadır.Araştırma, Türkiye'deki Bilişim Teknolojileri şirketlerine dönük olarak hazırlanan bir anket ile yapılmış, 93 farklı firmadan 294 kişinin katılımı sağlanmıştır. SPSS programı ile temel ve karmaşık tanımlayıcı istatistikler, ve faktör analizi, AMOS programı ile doğrulayıcı faktör analizi ve yapısal eşitlik modelleme analizi yapılarak değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir.Analiz sonuçlarına göre pazar dinamikleri, iş stratejileri, bilgi yönetimi kolaylaştırıcıları, bilgi yaratma süreci, yeni ürün geliştirme yetkinliği ve algılanan şirket performansı arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmüştür. Pazar dinamikleri üç factor ile ölçülmektedir. Bunlardan dinamizm öğrenme ile, rekabet yoğunluğu iş stratejileri ile, ve ürün belirsizliği sosyalleşme ile ilişki içindedir. İş stratejileri, tüm değişkenler grubu içinde en az bir factor ile ilişki içindedir. Bilgi yönetimi kolaylaştırıcılarından öğrenme ve bilgi teknolojileri, bilgi yaratma sürecinin dört kavramını da etkilemektedir. Bu dört süreçten kombinasyon, yeni ürün geliştirme yetkinliği ile, yeni ürün geliştirme yetkinliği de algılanan şirket performansının her iki faktörü, finansal performans ve kalitatif performans ile anlamlı ilişki taşımaktadır. Ulaşılan sonuç akademik çalışmalar ile daha da iyileştirilebilecek bir model olduğu kadar, iş dünyasında yöneticilerin de kullanabileceği bir araç olarak ortaya çıkmaktadır. Bu model ile yöneticilerin, şirketlerin kısıtlı kaynakları da dikkate alınarak, hangi bilgi yönetimi kolaylaştırıcılarına ve bilgi yaratma süreçlerine odaklanacaklarını belirleyecek stratejiler geliştirmeleri daha kolay olacaktır.