İmplant üstü protezlerde farklı tarama yöntemlerinin ve yazılım parametrelerinin dijital ölçü hassasiyeti üzerine etkilerinin incelenmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı tam ve segmental ark dijital ölçü taramalarının, yazılım üzerinde farklı tarama parametrelerinin (min-maks. odak derinliği), implant pozisyon ve sayısının dijital ölçü hassasiyeti üzerine etkilerinin incelenmesidir. Materyal ve Metot: Üç farklı epoksi model üzerine açılı ve düz implantlar yerleştirilerek, 5 farklı hasta senaryosu oluşturulmuştur. Grup 1A (Segmental tarama: 11 numaralı diş bölgesine yerleştirilmiş açılı implant), Grup 1P (Segmental tarama: 16 numaralı diş bölgesine yerleştirilmiş düz implant), Grup 2P (Segmental tarama: 26 ve 27 numaralı dişler bölgesine yerleştirilmiş düz implantlar), Grup 4 (Tam ark dijital ölçü taraması: 32, 42, 34 ve 44 numaralı dişler bölgesine posterior açılı, anterior düz yerleştirilmiş implantlar), Grup 6 (Tam ark dijital ölçü taraması: 32, 34, 36, 42, 44 ve 46 numaralı dişler bölgesine düz yerleştirilmiş implantlar). Referans verilerin elde edilmesi için laboratuvar tarayıcısında her bir hasta senaryosunda dijital ölçü taramaları kaydedildi. Oluşturulan her bir grup, ağız içi tarayıcının yazılımı üzerinde minimum ve maksimum tarama odak derinliği parametreleri değiştirilerek her bir derinlik algısı için 10 ayrı dijital ölçü taraması gerçekleştirildi. Her bir dijital ölçü referans veri ile karşılaştırılarak doğruluk, kendi içerisinde 10 tane tekrarlayan ölçüm karşılaştırılarak tutarlılık ölçümleri yapıldı. Kaydedilen dijital ölçü verileri bir yazılım yardımıyla çakıştırıldı ve sapmalar hesaplandı. Elde edilen test verilerinin gruplar arası karşılaştırılması tek yönlü ANOVA, grup içi karşılaştırmaları ikili karşılaştırma testi ile yapıldı. Bulgular: Minimum ve maksimum tarama derinliği için tarayıcının doğruluk ve tutarlılık değerleri karşılaştırıldığında bazı gruplar arasında (Grup 2P, Grup 4, Grup 6) istatiksel farklılıklar tespit edilmiştir (p <0,05). Tam ark dijital ölçü taramaları segmental taramalarla karşılaştırıldığında daha yüksek sapma değerleri göstermiştir (p <0,05). Açının ve implantlar arasındaki mesafenin artmasının tarayıcı doğruluğu üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Minimum tarama odak derinliği kullanılarak yapılan tüm taramalar tüm gruplarda daha düşük sapma değeri göstermiştir. Sonuç: Yazılım parametreleri açısından tarama odağının düşük seviyede tutulması daha yüksek hassasiyette dijital ölçüler elde edilmesini sağlayabilir. Açılı implant varlığı, taranan bölgenin uzunluğu, tarama bölgesinde ark kurvatürünün olması, implantlar arasındaki mesafenin artması dijital ölçü hassasiyetini etkilemektedir.