Tek katmanlı karbon nanotüplerin oligonükleotid ve peptid ile etkileşimlerinin elektronik özellikleri üzerindeki etkisi

Karbon nanotüpler, Iijima tarafından 1991'deki keşfinden bu yana nanoteknoloji alanında ilgi odağı olmuşlardır. Bununla birlikte, karbon nanotüp uygulamalarının önündeki en büyük engel zayıf çözünürlük özellikleridir. Deterjanlar, karbon nanotüplere çözünürlük kazandıran sürfaktanlar olarak düşünülmüşlerdir. Fakat, TKKNT'ler ile kooperatif bağlanma ve etkileşimlere giren DNA, kayda değer bir çözünürlük sağlayan ligand olarak kullanılabilmektedir. Buna ek olarak, Raman spektroskopisi oligonükleotid/TKKNT yapıları gibi birçok moleküler sistemin tetkik edilebileceği güçlü bir yöntemdir. TKKNT'lerin elektronik özelliklerindeki değişimler Raman spektroskopisi ile tespit edilebilmektedir.Bu çalışmada, TKKNT'lerin çözünürlüğünde karşılaşılan zorluklar DNA ile girdiği kovalent olmayan etkileşimler ve DNA'ya kovalent olarak bağlanması ile giderilmektedir. TKKNT'lerin kısa (10 bazlık) ve uzun (25 bazlık) polinükleotidler ile kovalent olmayan etkileşimler ve kovalent bağlanma sonrasında elektronik yapılarındada meydana gelen değişiklikler Raman spektroskopisi ile incelenmiştir. Bunun yanında, TKKNT'ler ile oligonükleotidlerinkovalent olmayan etkileşiminin seçiciliğini incelemek için peptid ve TKKNT'lerin kovalent olmayan etkileşimleri de Raman spektroskopisi ile incelenmiştir. Saf, karboksillenmiş ve kovalent olarak oligonükleotid bağlanmış TKKNT'lerin karakterizasyonu IR ve X-ışını fotoelektron spektroskopisi ile yapılmıştır.