Öz-yansıtmada kendinden uzaklaşma ve işlemleme modunun duygu düzenlemeye etkisinin araştırılması

Bu çalışma, öz-yansıtma sırasında olumsuz duyguları azaltmak için önerilen üç süreci araştırdı. İşlemleme modu kuramına göre, olumsuz duyguların azaltılmasında somut işlemleme etkilidir. Kendine uzaklık kuramı, psikolojik uzaklık ve soyut işlemenin bir kombinasyonunun olumsuz duyguları azaltmaya etki ettiğini öne sürmüştür. Kurgulama eşleşme hipotezi, duyguların işlemleme düzeyinin hem işlemleme modu hem de psikolojik uzaklık ile eşleşmesinin olumsuz duygularda azalmaya yol açtığını öne sürmektedir. Bu çalışmada, araştırmada yeni bir yaklaşım olan işlemleme modu, kendine uzak bakış açısı ve duyguların kurgulama düzeyi aynı anda araştırıldı. Toplam 231 beliren yetişkin sekiz deney koşuluna rastgele atandı. Katılımcılara, kendilerine atanan koşullara bağlı olarak duygusal bir anıyı hatırlamaları istendi ve ardından duygularının şiddeti ölçüldü. Daha sonra anı üzerine düşünme, ya kendine uzak ya da kendi yakın bir bakış açısından gerçekleştirildi. Katılımcılar, olayın "nasıl odaklı" (somut işlemleme) veya "neden odaklı" (soyut işlemleme) yönlerine odaklandılar. Sonuçlar, olumsuz duygulardaki en önemli azalmanın, katılımcıların kendilerine bakış açılarına ve olayın öfke veya suçlulukla ilişkili olup olmadığına bakılmaksızın olayın "neden odaklı" yönlerine odaklandıklarında meydana geldiğini ortaya çıkardı. Ek olarak, soyut işlemleme koşulundaki katılımcıların, öz-yansıtma sırasında, somut işlemleme koşuluna atananlara kıyasla daha fazla içgörü ve kapanış ifadeleri kullandıkları gözlemlendi. Birlikte ele alındığında, bu bulgular, olumsuz duyguları etkili bir şekilde azaltmada öz-yansıtma sırasında kullanılan soyut işlemleme türünün önemli olduğunu göstermiştir.