İskemik beyin sapı infarkt lokalizasyonu ile etiyoloji arasındaki ilişki

Amaç: Beyin sapı iskemik inmelerinin anatomik lokalizasyonunun dağılımı, etiyoloji ile anatomik tutulum ilişkisi, klinik prezentasyon ve prognoza etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2012 – Eylül 2014 tarihleri arasında Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Nöroloji Anabilim Dalına iskemik inme tanısı ile yatan 227 hastanın verileri hastane kayıtlarından geriye dönük olarak taranarak elde edilmiştir. İnme etiyolojisinin saptanabilmesi için gerekli incelemeleri ve üç aylık kontrolleri yapılmış olan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Hastaların demografik özellikleri, gerekli laboratuar ve görüntüleme tetkikleri, kronik hastalık öyküleri, risk faktörleri, geliş nörolojik muayeneleri, geliş NIHSS, geliş MRS ve 3. ay MRS' leri kaydedildi. Beyin sapı enfarktları; mezensefalon, pons ve medulla oblangata olarak 3 ana gruba ayrıldı. Bu anatomik lokalizasyonlardan her biri de; anteromedial, anterolateral, lateral ve posterior olmak üzere 4 bölgeye ayrıldı. İnfarkt lokalizasyonu ile etiyoloji arasında ilişki incelendi. Sonuç: Hastaların yaş ortalaması 63,34±12,170 idi. 227 hastanın 21(%9,2)'inde sadece mezensefalonda, 136(%59,9)'sında sadece ponsta ve 65(%28,6)'inde sadece bulbusta infarkt saptandı. Ayrıca 1(%0,4) hastada mezensefalon ve ponsta, 3(%1,3) hastada pons ve bulbusta, 1(%0,4) hastada ise mezensefalon, pons ve bulbusta eş zamanlı infarkt saptandı. Mezensefalon ve ponsta anterior bölgelerin, bulbusta ise posterior ve lateral bölgelerin daha çok etkilendiği görüldü. Tüm bölgelerde en sık etiyolojik neden geniş arter aterotrombozları olarak saptandı. Özellikle pons infarktlarında bu etiyolojinin çok daha belirgin biçimde yüksek olduğu görüldü. Mezensefalon infarktlarında ve beyin sapı dışında da eş zamanlı infarktı olanlarda ise kardiyoembolik etiyoloji sıklığı daha yüksekti. Bulbusun özellikle lateral infarktlarında diğer etiyolojiler grubundaki diseksiyonlara bağlı iskemi sıklığının yüksek olduğu görüldü. Anteromedial, anterolateral ve lateral bölge infarktları benzer sıklıkta görülürken en az posterior bölge infarktı saptandı. Etiyolojide de posterior bölge infarktlarında diğer bölgelere göre geniş arter aterotrombozu sıklığı artmakta, kardiyoembolizm ise daha az sıklıkta görülmekteydi. Beyin sapı dışında da eş zamanlı infarktı olanlarda bulbus infarktlarının serebellum, mezensefalon infarktlarının PCA, pons infarktlarının ise anterior sirkülasyon ve multiple infarktlarla birlikteliği anlamlı olarak yüksek saptandı.