Soğuk Savaş Türkiyesinde Türk milliyetçiliğinin İslamlaşması, 1965–1980

Bu tez, Alparslan Türkeş'in çok partili siyasete girdiği 1965 yılı ile partis-inin kapatılmasına yol açan darbenin gerçekleştiği 1980 yılları arasında uç sağ Türk milliyetçiliği ile İslam arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Çalışma, "1965'te baskın olmasa bile kaydadeğer bir seküler milliyetçi grubu barındıran uç sağ Türk milliyetçiliği, 1980'den itibaren nasıl Türk-İslam sentezini savunan bir ideolojiye dönüşmüştür?" sorusunun etrafında şekillenmektedir. Milliyetçilik ve İslamcılık arasındaki orta-klıklar, ayrılıklar ve değişimler entelektüel tarih çerçevesi içinde sunul-maktadır. Milliyetçi siyasi dergiler, hatıralar, kitaplar ve seçim kam-panyası materyalleri gibi çeşitli birincil kaynaklar kullanılmıştır. Bu ma-teryalin analizi tezin bütününde işlenen üç argümanı ortaya çıkarmak-tadır. İlk olarak, İslami temalar milliyetçi ideolojide giderek artmış; 1980'e gelindiğinde özellikle gençler arasında önemli ölçüde İslamlaşmış bir milliyetçilik uç sağda baskın kol olarak ortaya çıkmıştır. İkinci olarak, Türk-İslam sentezi, milliyetçilerin bu ikisini uzlaştırma girişimlerine rağmen gerilim arz eden bir yapıya sahip olmuş, bu da sürekli uyuşmazlıklar doğurmuştur. Üçüncü olarak, Türkeş'in dine yaklaşımının araçsal olduğu ve İslam'ın onun ideolojisindeki ana işlevinin, ulusal kalkınma için zorunlu bir unsur saydığı yüksek ahlaka kaynaklık etmek olduğu gözlenmiştir.