Shoe-leather' and 'bricks-and-mortar' as inputs into transaction technology

Bu tez, para talebinin kısa ve uzun dönemdeki gelir ve faiz esneklikleri arasındaki farkı, ön ödeme kısıtlı para talebi modelinde piyasa işlemlerinde sabit girdi tanımlayarak açıklamaktadır. Bu şekilde tanımlanmış teorik model, para talebinin faiz ve gelir esnekliğinin zaman değişkeni içermesini sağlamaktadır. Tüketicinin işlem teknoloji fonksiyonunda sabit girdi tanımlanmasının neticesinde, paranın gelir esnekliği kısa dönemde daha esnek iken, para talebinin faiz esnekliği uzun dönemde daha esnek olmaktadır. Ayrıca, sabit girdinin kullanılması mikro dayanaklı fiyat yapışkanlığını ve enflasyonun refah maliyetinin dinamik olmasını sağlamaktadır. 1959:1 ? 2006:4 dönemi için Amerika Birleşik Devletleri'nden alınan empirik bulgular teorik modelin öngördüğü gelir ve faiz esnekliklerini doğrulamaktadır. Teorik modelin gözlemlenen fiyat yapışkanlığını açıklamak için, Potansiyel Fiyat Modeli türünde fiyat yapışkanlığı ile oluşturulan empirik model kullanılmıştır. Tahmin edilen parametreler sabit girdinin göreceli verimliliğinin değişken girdininkinden fazla olduğuna ve enflasyonun refah maliyetinin oldukça yüksek olduğuna işaret etmektedir. Anahtar Kelimeler: Para Talebi, Para Talebinin Faiz ve Gelir Esnekliği, Ön Ödeme Kısıtlı Para Talebi Modeli, Potansiyel Fiyat Model, Enflasyonun Refah Maliyeti