İsrail'de din ve siyasal sistem ilişkisi bağlamında yerleşim politikası

Tezin amacı, İsrail'de siyasal sistem ve dinin iç içe geçmiş olduğunu, ayrıca siyasal sisteme dinin doğrudan ve dolaylı müdahalesi olduğunu ispatlamak; bu bağlamda İsrail Devleti'nin yerleşim politikalarında motivasyonlarını, izlediği stratejiyi ve başvurduğu yöntemleri anlamlandırmaya çalışmaktır. Tarihsel gelişmeler ile, aktörler ve yapılar arası ve İsrail'in (Yahudi halkının) uluslararası diğer aktörlerle olan karşılıklı tüm ilişkilerinin bir sonucu olarak ortaya çıkan kimlik, çıkar ve güvenlik algısı, İsrail'in var olma ve varlığını devam ettirme motivasyonuyla şekillenmiştir. Bu durum yerleşim politikalarında, dolayısıyla iç politika ve dış politika üzerinde belirleyici olmaktadır. İsrail'in kimlik ve çıkarlarının oluşturulmasında dinî kitaplardaki vaat edilmiş toprak ülküsü, Siyonizm'in Mesihî Kurtuluş öğretisi ve Yahudilerin Kudüs'te yeniden bir araya geleceklerine dair öğreti, kendi topraklarından yaklaşık 3000 yıldır zorla uzak tutularak mağdur edildiklerine dair inanç, sürgün boyunca Yahudilerin yaşadıkları çeşitli aşağılanma ve sıkıntılar ve son dönemdeki Soykırım'ın üzüntüsü, korkusu ve telaşı gibi faktörler etkili olmuştur. Buna göre İsrail kendisini, kendisinden başka dostu ve koruyanı olmayan, hayatta kalmak için sürekli mücadele etmek zorunda kalan bir devlet olarak konumlandırmış ve bu mücadelenin de tek yolunun güç kullanımı olduğunu kabul eden bir yaklaşım benimsemiştir. Tez, yerleşim politikalarının esas dinamiğinin, çok sayıda başka alt etmenle birlikte, Yahudilik dini olduğunu savunmaktadır.