Jinekolojik laparoskopi vakalarında cilt insizyonu kapatılmasında transkutan polyglecaprone 25 3-0 ve polyglactin 910 3-0 sütürlerinin kozmetik sonuçlarının karşılaştırılması: Prospektif randomize kontrollü çalışma

Amaç: Bu çalışmada; jinekolojik laparoskopi vakalarında cilt insizyonlarının kapatılmasında sık kullanılan iki sütür materyali, Polyglactin 910 ve Polyglecaprone 25 yara yeri iyileşmesi parametreleri ve kozmetik sonuç açısından karşılaştırıldı ve hangi sütürün kullanılmasında daha iyi sonuçların elde edildiği araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Mart 2022 - Temmuz 2022 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim dalında laparoskopik cerrahi uygulanan, alt abdominal port girişi yapılan, ameliyattan 7- 12 gün ve 3 ay sonra kontrole gelebilecek ve bilgilendirilmiş onamı kabul eden 18-60 yaş arası 137 hasta çalışmaya dahil edildi. Hazır randomizasyon programları kullanılarak çalışmaya alınan hastalar 2 gruba ayrıldı. 1. grupta hastaların trokar giriş yeri kapatma insizyonları Polyglactin 910 3-0, diğer grupta ise Polyglecaprone 25 3-0 ile transkutan teknikle sütüre edildi. Yara yerleri operasyondan 7-12 gün ve 3 ay sonra rutin kontrollerde değerlendirildi. 99 hastada değerlendirilmeye sol at batın trokar yeri, 2 hastada ise suprapubik trokar yeri alındı. Kozmetik sonuç VAS ile hasta tarafından, HWES ile araştırmacılar tarafından değerlendirildi. 36 hasta kontrollerden en az birine gelmediği için çalışma dışı bırakıldı. 47'si Polyglecaprone 25, 54'ü Polyglactin 910 grubunda olmak üzere 101 hasta kontrollerini tamamladı ve sonuçları analiz edildi. Bulgular: 3 aylık takibi tamamlamış hastaların yaş ortalamasının 41,73±8,57 yıl, VKİ ortalamasının 26,34±4,36 kg/m 2 olduğu görüldü. 25 hasta (%24,8) sigara kullanmaktaydı. Hastaların %42,6'sında eşlik eden en az bir hastalık ve geçirilmiş batın cerrahisi öyküsü vardı. Ortalama yara uzunluğu 61,01±1,25 olarak hesaplandı. Polyglecaprone 25 ve Polyglactin 910 grubunda kozmetik VAS skoru (p=0,697) ve HWES puanı (p=0,369) istatistiksel açıdan 55 benzer bulundu. Polyglactin 910 grubundaki hastalarda hiperpigmente skar oluşumunun Polyglecaprone 25 grubundaki hastalara göre istatistiksel olarak daha fazla olduğu belirlendi (%70,4 ve %44,7; p=0,009). Yara yüzeyinde oluşan kabarıklık Polyglactin 910 grubunda daha fazla olmakla birlikte istatistiksel açıdan anlamlı bulunmadı (%9,3 ve %2,1; p=0,211). Postoperatif 7-12. günlerde yapılan ilk kontrolde her 2 gruptaki yara yerlerinin kapandığı görüldü. Polyglecaprone 25 grubunda akıntı ve dehissans izlenmedi. Buna karşılık, Polyglactin 910 grubunda 1 hastada dehissans ve 3 hastada yara yerinde akıntı izlendi. Ek olarak ilk kontrolde 24'ü Polyglecaprone 25 ve 30'u Polyglactin 910 grubunda olmak üzere 54 hastanın yara yerinde hiperemi gözlendi. 3. ay kontrolünde her iki grupta olan yara yerleri kapalıydı ve hiçbir yara yerinde dehissans, akıntı ve hiperemi yoktu. Bununla birlikte 8'i Polyglecaprone 25 ve 16'sı Polyglactin 910 grubunda olmak üzere 24 hastanın yara yerinde hiperemi izlendi. Her iki kontrolde de ağrı skorları iki grup arasında benzerdi. Postoperatif 7-12. günler arası kontrolde hiperemik olan yara yerlerinde 3 ay sonraki kontrolde hiperpigmentasyon gelişme durumunun daha sık olduğu görülse de bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı tespit edildi (%61 ve %42,9; p=0,071). Çalışmamızda Polyglactin 910 kullanımının postoperatif dönemde hiperpigmentasyon gelişme riskini bağımsız olarak arttırdığı saptandı (OR: 2,626; %95 GA: 1,093-6,307; p=0,031). Sonuç: Polyglactin 910 kullanımının postoperatif dönemde daha fazla yara komplikasyonu ve hipertpigmente skar oluşumuna neden olduğu sonucuna varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Polyglactin 910, Polyglecaprone 25, Laparoskopi, Yara Yeri İyileşmesi, Kozmetik Sonuç