Kanser ilişkili hiperkalsemisi olan hastaların ilk tanı anındaki kilinik özellikleri

GİRİŞ VE AMAÇ: Hiperkalsemi dahiliye pratiğinde sık görülen, çeşitli komplikasyonlara yol açabilen ve bazı durumlarda hayatı tehdit edici olabilen önemli bir elektrolit bozukluğudur. Bu çalışmanın amacı hiperkalsemi nedeni ile iç hastalıkları servisine yatırılan hastaların klinik, laboratuvar, görüntüleme ve patoloji sonuçlarına göre özelliklerinin belirlenmesi ve malign hiperkalsemiyi ön gördürebilecek parametrelerin araştırılmasıdır. YÖNTEM: Retrospektif olarak yapılan bu çalışmada Sakarya Eğitim Araştırma Hastanesi İç Hastalıkları Kliniğine hiperkalsemi nedeni ile yatırılan hastaların demografik verileri, eşlik eden hastalıkları, klinik özellikleri, laboratuvar parametreleri ve aldıkları tanıları değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmaya alınan 133 hastanın 82'sinde maligniteye sekonder hiperkalsemi saptanırken 51'inde malignite dışı nedenler saptandı. Malignite nedeni olarak en sık akciğer kanseri bulunurken malignite dışı en sık neden primer hiperparatiroidi bulundu. Kilo kaybı varlığı malignite varlığı için anlamlı bir parametre olarak saptandı (p=<0,001). Malign hiperkalsemisi olan hastalarda yaş, PTH, albümin anlamlı düşük bulunurken; düzeltilmiş kalsiyum, fosfor, ALP, GGT ve LDH anlamlı yüksek bulundu (hepsinde p<0,05). Lojistik regresyon analizi sonucuna göre cinsiyet, yaş, kilo kaybı olması, albümin ve fosfor düzeyi malignite tanısında anlamlı birer etken olarak bulundu. SONUÇ: Hiperkalsemi nedeni ile yatırılan hastalarda en sık etyoloji malign olanlarda akciğer kanseri iken bening olanlarda ise primer hiperparatiroididir. Malign hiperkalsemi ile malignite dışı hiperkalsemi ayırıcı tanısı için yaş, PTH, albümin, düzeltilmiş kalsiyum, fosfor, ALP, GGT ve LDH değerleri anlamlı laboratuvar sonuçlarıdır. Ayrıca hiperkalsemi nedeni ile yatan hastalarda cinsiyet, yaş, kilo kaybı olması, albümin ve fosfor düzeyi malignite tanısı için anlamlı birer ön gördürücü parametredir. Anahtar Kelimeler: Hiperkalsemi, malignite, parathormon, primer hiperparatiroidizm