Karl Jaspers felsefesinde aşkın varlık ve varoluş ilişkisi

Karl Jaspers felsefeyi, kesin bir sonuca ulaşamamak anlamında, yolda olmak şeklinde tanımlayan varoluşçu bir düşünürdür. Onun felsefesinde temel konu, insanın varoluşu olup Aşkın Varlık'la ilişkisiyle birlikte bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Jaspers'in felsefesi teknik dünyanın insanı kendi varoluşundan uzaklaştırıp ona kendi varlığını unutturmasına ve onu bilimsel araştırmaların nesnesi haline getirmesine bir karşı çıkış niteliğindedir. Jaspers teknik dünyada yozlaştırılan, kendi asıl varlığından soyutlanan insanı, kendi varlığına geri döndürmek amacıyla onun varoluşunu ön plana çıkarmakta ve varoluşuna ulaşabilmesi için gerekenleri ortaya koymaktadır. Ona göre insanın kendi varlığının asıl mahiyetini idrak edip varoluşuna ulaşması, onun hiçbir şekilde bilim ve araştırma konusu yapılamayacağını kavramakla mümkündür. Varoluş Jaspers'e göre bilim ve araştırma konusu yapılarak bilinebilmekten ziyade, birtakım işaretlerle aydınlatılması gereken bir gerçekliktir. Bu işaretlerin en temel olanı da özgürlüktür. Özgürlük, varoluşun ortaya çıkmasını sağlayan ve Jaspers felsefesinde Tanrı demek olan Aşkın Varlık tarafından insana verilmektedir. Aşkın Varlık insanı özgürlüğüyle birlikte yaratmakta ve bu sayede onun varoluş olmasına imkân tanımaktadır. Yani varoluş olma yolunda Aşkın Varlık nihai kaynaktır. İnsanın varoluş olması onun sayesindedir. Bununla birlikte Aşkın Varlık'ın bilinebilir olması da varoluş bilincine erişen insan vasıtasıyla gerçekleşmektedir. Çünkü Aşkın Varlık'ı bildiren şifreleri yalnızca varoluş okuyabilmektedir. Varoluş olmadan bu şifrelerin okunması ve Aşkın Varlık'ın bilinmesi imkânsızdır. O halde Jaspers felsefesinde insan, varoluşunun bilincine erişip kendini bildikten sonra Aşkın Varlık'ı idrak edebilmektedir. Bu nedenle Aşkın Varlık'ın insana varoluşunu vermesinin arka planında kendi varlığını bildirmek olduğunu belirtmek ve varoluş serüveninin Aşkın Varlık'ı bilmek amacıyla çıkılan bir yol olarak tasvir etmek mümkündür.