Investigation of the effects of supramolecular structures of cationic peptides on antibacterial activity

Memeli canlılar da dahil birçok organizma, "Antimikrobiyal Peptitleri" diğer adıyla "Konak Savunma Peptitlerini" kullanırlar. Antimikrobiyal peptitler, hem bitkiler hem de hayvanlar aleminde uzun evrimsel süreçlerden geçerek başarılı olmuş savunma stratejilerinden biridir. Antimikrobiyal peptitler yakın türler arasında bile farklılık göstermelerine ve farklı amino asit sekanslarına sahip olmalarına karşın, çoğunlukla kısa amino asit sekanslı olmak, yapısal olarak amfipatik özellikte olmak ve net pozitif yük taşımak gibi benzer özellikler gösterirler. Bakteri membranını hedef alan antimikrobiyal peptitler, peptidin taşıdığı pozitif yük ile bakteri membranının negatif yükü arasındaki elektrostatik etkileşim sebebiyle hedef alma işlevlerini yerine getirirler. Elektrostatik etkileşimin ardından, antimikrobiyal peptitler belli bir eşik konsantrasyonunu aşıp, hidrofobik grupların bakteri membranından içeri penetre etmesini sağlayabilirler. Kovalent olmayan etkileşimler ve elektrostatik etkileşimler, moleküler çekim oluşturarak kendiliğinden bir araya gelmeyi sağlar. Bu mekanizma doğada birçok işlevi yerine getirmek için kullanılmaktadır. Bu mekanizmaya örnek olan kendiliğinden bir araya gelen peptit amfifiller, nanofiber yapılar oluşturabilen ve hedef moleküle uygun biyoaktif sekanslar içerebilen bir peptit grubudur. Bu tez antimikrobiyal sekansların, kendiliğinden bir araya gelen peptit amfifillerin oluşturduğu supramoleküler nanofiber yapılar üzerinde sunumunu tanımlar. Kendiliğinden bir araya gelebilen peptit amfifil grup ile kendiliğinden bir araya gelebilme özelliği taşımayan peptitlerin arasında yapılan karşılaştırma ve peptit nanofiber sistemin antimikrobiyal özellikleri arttırmasının altı çizilmektedir.