Kavalalı Mehmet Ali Paşa İsyanı sırasında Marunîler ve Dürziler (1831-1841)

1517'de Osmanlılar Lübnan'ı ele geçirdiğinde burada heterojen bir toplum yapısı ve kendine has bir idari yapılanma ile karşılaşmıştır. Bölge Marunîler, Dürziler, Müslümanlar, Ortodoks Hristiyanlar, gibi birçok gruba ev sahipliği yapmaktaydı. Bu sebeple hassas bir toplumsal yapıya sahip olan bu coğrafyanın yönetimine Osmanlı Devleti tarafından pek karışılmamıştır. Lübnan coğrafyasında yaşayan en büyük iki grubu oluşturan Dürziler ve Marunîler XIX. yüzyıla kadar barış içerisinde yaşamışlardır. Ancak XIX. yüzyılda meydana gelen siyasi, ekonomik ve sosyal değişimler bölgenin stabil yapısının bozulmasına sebebiyet vermiş ve Marunîler ve Dürziler arasında huzursuzluklar baş göstermeye başlamıştır. XVIII. yy'in ortasından XIX. yüzyılın ortasına kadar Osmanlı İmparatorluğu'nun taşradaki hâkimiyeti azalmış ve bu azalma sebebiyle Irak, Suriye ve Mısır gibi coğrafyalarda merkeze bağlı ancak özerk hareket eden paşalar ortaya çıkmıştır. Bu paşalardan biri de Mısır yönetimine sahip olan Mehmet Ali Paşa'dır. Mehmet Ali Paşa Mısır'da egemenliğini kurduktan sonra gözünü Suriye'ye dikmiş ve 1831 yılında bölgeye hâkim olmuştur. Bu isyana bölgedeki başat gruplar olan Marunîler ve Dürziler farklı şekilde tepki vermiştir. Suriye'nin 1831 yılında Mısır yönetimi altına girmesi ile beraber bölgede siyasi, sosyal ve ekonomik birçok reformlar yapılmış ve bu reformlar bölgenin hassas toplumsal yapısının bozulmasına sebebiyet vermiştir. Mısır yönetiminden sonra yukarıda zikredilen bu iki cemaat arasında, daha sonra kanlı bir iç savaş halini alacak, bir dizi çatışmalar meydana gelmiştir.